#1595
Malik said, "The generally agreed on way of doing things among us
is that when slaves write their kitaba together in one kitaba, and
some are responsible for others, and they are not reduced anything by
the death of one of the responsible ones, and then one of them says,
'I can't do it,' and gives up, his companions can use him in whatever
work he can do and they help each other with that in their kitaba
until they are freed, if they are freed, or remain slaves if they
remain slaves."
Malik said, "The generally agreed on way of
doing things among us is that when a master gives a slave his kitaba,
it is not permitted for the master to let anyone assume the
responsibility for the kitaba of his slave if the slave dies or is
incapable. This is not part of the sunna of the muslims. That is
because when a man assumes responsibility to the master of a mukatab
for what the mukatab owes of his kitaba, and then the master of the
mukatab pursues that from the one who assumes the responsibility, he
takes his money falsely. It is not as if he is buying the mukatab, so
that what he gives is part of the price of something that is his, and
neither is the mukatab being freed so that the price established for
him buys his inviolability as a free man. If the mukatab is unable to
meet the payments he reverts to his master and is his slave. That is
because kitaba is not a fixed debt which can be assumed by the master
of the mukatab. It is something which, when it is paid by the mukatab,
sets him free. If the mukatab dies and has a debt, his master is not
one of the creditors for what remains unpaid of the kitaba. The
creditors have precedence over the master. If the mukatab cannot meet
the payments, and he owes debts to people, he reverts to being a slave
owned by his master and the debts to the people are the liability of
the mukatab. The creditors do not enter with the master into any share
of the price of his person."
Malik said, "When people are
written together in one kitaba and there is no kinship between them by
which they inherit from each other, and some of them are responsible
for others, then none of them are freed before the others until all
the kitaba has been paid. If one of them dies and leaves property and
it is more than all of what is against them, it pays all that is
against them . The excess of the property goes to the master, and none
of those who have been written in the kitaba with the deceased have
any of the excess. The master's claims are overshadowed by their
claims for the portions which remain against them of the kitaba which
can be fulfilled from the property of the deceased, because the
deceased had assumed their responsibility and they must use his
property to pay for their freedom. If the deceased mukatab has a free
child not born in kitaba and who was not written in the kitaba, it
does not inherit from him because the mukatab was not freed until he
died."
Transmeton Maliku:
Mënyra e rënë dakord përgjithësisht tek ne është se kur skllevërit lidhin kitaben (kontratën e lirimit) së bashku në një kontratë të vetme, dhe disa janë përgjegjës për të tjerët, dhe nuk u pakësohet asgjë nga vdekja e ndonjërit prej përgjegjësve, e pastaj njëri prej tyre thotë: "Nuk mund ta bëj," dhe dorëzohet, shokët e tij mund ta angazhojnë atë në çfarëdo pune që ai mund të bëjë dhe ata ndihmojnë njëri-tjetrin me këtë në kitaben e tyre derisa të lirohen, nëse lirohen, ose të mbeten skllevër nëse mbeten skllevër.
Mënyra e rënë dakord përgjithësisht tek ne është se kur një zotëri i jep skllavit të tij kitaben, nuk i lejohet zotërisë të lejojë askënd të marrë përsipër përgjegjësinë për kitaben e skllavit të tij nëse skllavi vdes ose është i paaftë. Kjo nuk është pjesë e sunetit të myslimanëve. Kjo sepse kur një person merr përsipër përgjegjësinë ndaj zotërisë së një mukatebi (skllavit me kontratë lirimi) për atë që mukatebi i detyrohet nga kitabeja e tij, dhe pastaj zotëria i mukatebit e kërkon atë nga ai që ka marrë përsipër përgjegjësinë, ai i merr paratë e tij padrejtësisht. Nuk është sikur ai po blen mukatebin, kështu që ajo që jep të jetë pjesë e çmimit të diçkaje që është e tij, dhe as mukatebi nuk po lirohet në mënyrë që çmimi i caktuar për të të blejë paprekshmërinë e tij si njeri i lirë. Nëse mukatebi nuk mund t'i shlyejë pagesat, ai i kthehet zotërisë së tij dhe mbetet skllav i tij. Kjo sepse kitabeja nuk është një borxh fiks që mund të merret përsipër nga zotëria e mukatebit. Është diçka që, kur paguhet nga mukatebi, e liron atë. Nëse mukatebi vdes dhe ka borxh, zotëria e tij nuk është një nga kreditorët për atë që ka mbetur pa u paguar nga kitabeja. Kreditorët kanë përparësi ndaj zotërisë. Nëse mukatebi nuk mund t'i shlyejë pagesat dhe u ka borxhe njerëzve, ai kthehet në skllav në pronësi të zotërisë së tij dhe borxhet ndaj njerëzve mbeten përgjegjësi e mukatebit. Kreditorët nuk hyjnë me zotërinë në asnjë pjesë të çmimit të personit të tij.
Kur njerëzit shkruhen së bashku në një kitabe dhe nuk ka farefisni mes tyre përmes së cilës ata trashëgojnë nga njëri-tjetri, dhe disa prej tyre janë përgjegjës për të tjerët, atëherë asnjë prej tyre nuk lirohet para të tjerëve derisa të jetë paguar e gjithë kitabeja. Nëse njëri prej tyre vdes dhe lë pasuri dhe ajo është më shumë se gjithçka që rëndon mbi ta, ajo paguan gjithçka që rëndon mbi ta. Teprica e pasurisë i kalon zotërisë dhe asnjë nga ata që janë shkruar në kitabe me të ndjerin nuk ka asnjë pjesë nga teprica. Pretendimet e zotërisë eklipsohen nga pretendimet e tyre për pjesët që u kanë mbetur nga kitabeja, të cilat mund të plotësohen nga pasuria e të ndjerit, sepse i ndjeri kishte marrë përsipër përgjegjësinë e tyre dhe ata duhet ta përdorin pasurinë e tij për të paguar lirinë e tyre. Nëse mukatebi i ndjerë ka një fëmijë të lirë që nuk ka lindur në kitabe dhe që nuk ishte shkruar në kitabe, ai nuk trashëgon prej tij sepse mukatebi nuk ishte i lirë derisa vdiq.
Database ID: 31497
Views: 0