حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي ابْنُ أَخِي أَبِي رُهْمٍ كُلْثُومُ بْنُ الْحُصَيْنِ الْغِفَارِيُّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا رُهْمٍ، وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِينَ بَايَعُوهُ تَحْتَ الشَّجَرَةِ، يَقُولُ: غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ تَبُوكَ، فنُمْتُ لَيْلَةً بِالأَخْضَرِ، فَصِرْتُ قَرِيبًا مِنْهُ، فَأُلْقِيَ عَلَيْنَا النُّعَاسُ، فَطَفِقْتُ أَسْتَيْقِظُ وَقَدْ دَنَتْ رَاحِلَتِي مِنْ رَاحِلَتِهِ، فَيُفْزِعُنِي دُنُوُّهَا خَشْيَةَ أَنْ تُصِيبَ رِجْلَهُ فِي الْغَرْزِ، فَطَفِقْتُ أُؤَخِّرُ رَاحِلَتِي حَتَّى غَلَبَتْنِي عَيْنِي بَعْضَ اللَّيْلِ، فَزَاحَمَتْ رَاحِلَتِي رَاحِلَةَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، وَرِجْلُهُ فِي الْغَرْزِ، فَأَصَبْتُ رِجْلَهُ، فَلَمْ أَسْتَيْقِظْ إِلاَّ بِقَوْلِهِ: حَسِّ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، اسْتَغْفِرْ لِي، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: سِرْ. فَطَفِقَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَسْأَلُنِي عَنْ مَنْ تَخَلَّفَ مِنْ بَنِي غِفَارٍ فَأُخْبِرُهُ، فَقَالَ، وَهُوَ يَسْأَلُنِي: مَا فَعَلَ النَّفْرُ الْحُمُرُ الطِّوَالُ الثِّطَاطُ؟ قَالَ: فَحَدَّثْتُهُ بِتَخَلُّفِهِمْ، قَالَ: فَمَا فَعَلَ السُّودُ الْجِعَادُ الْقِصَارُ الَّذِينَ لَهُمْ نَعَمٌ بِشَبَكَةِ شَرَخٍ؟ فَتَذَكَّرْتُهُمْ فِي بَنِي غِفَارٍ، فَلَمْ أَذْكُرْهُمْ حَتَّى ذَكَرْتُ أَنَّهُمْ رَهْطٌ مِنْ أَسْلَمَ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، أُولَئِكَ مِنْ أَسْلَمَ، قَالَ: فَمَا يَمْنَعُ أَحَدَ أُولَئِكَ، حِينَ يَتَخَلَّفُ، أَنْ يَحْمِلَ عَلَى بَعِيرٍ مِنْ إِبِلِهِ امْرَءًا نَشِيطًا فِي سَبِيلِ اللهِ؟ فَإِنَّ أَعَزَّ أَهْلِي عَلَيَّ أَنْ يَتَخَلَّفَ عَنِّي الْمُهَاجِرُونَ مِنْ قُرَيْشٍ وَالأَنْصَارُ، وَغِفَارٌ وَأَسْلَمُ.
#756
Abu Ruhm, one of the Companions of the Messenger of Allah, may
Allah bless him and grant him peace, who had offered his allegiance to
the Prophet under the Tree was heard to say, "I went
on the expedition to Tabuk with the Messenger of Allah, may Allah bless
him and grant him peace. While we were travelling at night at al-Akhdar,
I was near to the Prophet. A deep sleepiness overcame us, but I began to
wake up when my camel wandered near to the Prophet's camel. I was worried
that when it came close, it would his foot in the stirrup. I began to pull
my camel back, but at a certain point in the night I feel asleep. Then
my camel jostled against the camel of the Messenger of Allah, may Allah
bless him and grant him peace, while his foot was in stirrup, hitting his
foot. I did not wake up until he exclaimed, 'Ow!' I said, 'Messenger of
Allah, ask for forgiveness for me!' The Messenger of Allah, may Allah bless
him and grant him peace, said, 'Never mind.'
Transmeton Ebu Ruhmi (i cili ishte një nga shokët e të Dërguarit të Allahut që i dhanë besëlidhjen nën pemë): Mori pjesë në betejën e Tebukut me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Një natë, ndërsa ishim duke udhëtuar në el-Ahdar, u gjenda pranë tij. Na pushtoi një dremitje e rëndë dhe fillova të zgjohesha kur vura re se deveja ime i ishte afruar devesë së tij. Isha i shqetësuar se mos afrimi i saj i lëndonte këmbën e tij në yzengji, prandaj fillova ta tërheq devenë time prapa derisa më mundi gjumi gjatë një pjese të natës. Atëherë deveja ime u përplas me devenë e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) ndërkohë që këmba e tij ishte në yzengji, dhe e godita këmbën e tij. Nuk u zgjova derisa ai thirri: "Ah!" Atëherë thashë: "O i Dërguari i Allahut, kërko falje për mua!" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Vazhdo rrugën." Pastaj ai filloi të më pyeste për ata që kishin mbetur prapa nga fisi Beni Gifar dhe unë e informoja. Gjatë pyetjeve ai tha: "Çfarë bënë ata burrat e kuq, të gjatë dhe me mjekër të rrallë?" I tregova për mbetjen e tyre prapa. Ai tha: "Po ata zeshkanët me flokë kaçurrelë e të shkurtër, që kanë kope në Shebeket Shereh?" Fillova t'i kërkoja në kujtesë te fisi Beni Gifar, por nuk m’u kujtuan derisa m’u kujtua se ata ishin një grup nga fisi Eslem. Thashë: "O i Dërguari i Allahut, ata janë nga fisi Eslem." Ai tha: "Çfarë e pengon ndonjërin prej tyre, kur mbetet prapa, që të bartë mbi devenë e tij një njeri të vullnetshëm në rrugën e Allahut? Njerëzit që më vjen më së rëndi të mbeten prapa meje janë Muhaxhirët nga Kurejshët, Ensarët, Gifarët dhe Eslemët."
Database ID: 756
Views: 0