Transmeton gjyshi i Amr bin Shuajbit:
Ishim me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) kur i erdhi delegacioni i fisit Havazin dhe i thanë: "O Muhamed! Ne jemi një nga fiset arabe dhe na ka goditur një fatkeqësi e cila nuk të është e panjohur. Na bëj një mirësi, Allahu të shpërbleftë." Ai tha: "Zgjidhni midis pasurisë suaj ose grave dhe fëmijëve tuaj." Ata thanë: "Ti na dhe të zgjedhim mes familjeve tona dhe pasurisë sonë; ne po zgjedhim gratë dhe fëmijët tanë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Sa i përket asaj që më takon mua dhe bijve të Abdul-Mutalibit, ajo është e juaja. Kur ta fal namazin e drekës, ngrihuni dhe thoni: 'Ne kërkojmë ndërmjetësimin e të Dërguarit të Allahut te besimtarët (ose myslimanët) në lidhje me gratë dhe fëmijët tanë'."
Pasi falën namazin e drekës, ata u ngritën dhe i thanë ato fjalë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Sa i përket asaj që më takon mua dhe bijve të Abdul-Mutalibit, ajo është e juaja." Muhaxhirët thanë: "Ajo që na takon neve, i takon të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)." Ensarët thanë: "Ajo që na takon neve, i takon të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)." El-Akra bin Habis tha: "Sa më përket mua dhe fisit Beni Temim, jo." Ujejne bin Hisn tha: "Sa më përket mua dhe fisit Beni Fezare, jo." El-Abas bin Mirdas tha: "Sa më përket mua dhe fisit Beni Sulejm, jo." Megjithatë, fisi Beni Sulejm u ngritën dhe thanë: "Gënjeve; çfarëdo që na takon neve, i takon të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) atëherë tha: "O njerëz, kthejuni atyre gratë dhe fëmijët e tyre. Kushdo që kthen diçka nga kjo plaçkë lufte, ai do të shpërblehet me gjashtë deve nga plaçka e parë e luftës që Allahu i Lartësuar do të na dhurojë."
Pastaj ai hipi mbi kafshën e tij dhe njerëzit e rrethuan duke i thënë: "Na e shpërndaj plaçkën e luftës." Ata e shtynë atë drejt një peme, ku i mbeti e varur manteli i tij. Ai tha: "O njerëz! Më ktheni mantelin tim. Për Allahun! Sikur të kishit bagëti aq sa pemë ka në Tihame, unë do t'i shpërndaja ato mes jush dhe nuk do të më gjenit as koprrac, as frikacak e as gënjeshtar." Pastaj shkoi te një deve, mori një qime nga gunga e saj me dy gishtat e tij dhe tha: "Shikoni! Unë nuk marr asgjë nga kjo plaçkë lufte, as edhe këtë qime, përveç humsit (një e pesta), e edhe ky hums do t'ju kthehet juve."
Një burrë u ngrit duke mbajtur një lëmsh me qime dhie dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, e mora këtë për të rregulluar shalën e devesë sime." Ai tha: "Ajo që më takon mua dhe bijve të Abdul-Mutalibit është për ty." Burri tha: "Nëse çështja ka arritur deri këtu, atëherë nuk kam nevojë për të" dhe e hodhi atë. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "O njerëz! Kthejeni edhe gjilpërën edhe peun, sepse përvetësimi i paligjshëm i plaçkës (el-gulul) do të jetë turp, çnderim dhe faqezi për atë që e ka bërë në Ditën e Kiametit."
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ أَتَتْهُ وَفْدُ هَوَازِنَ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ إِنَّا أَصْلٌ وَعَشِيرَةٌ وَقَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ الْبَلاَءِ مَا لاَ يَخْفَى عَلَيْكَ فَامْنُنْ عَلَيْنَا مَنَّ اللَّهُ عَلَيْكَ . فَقَالَ " اخْتَارُوا مِنْ أَمْوَالِكُمْ أَوْ مِنْ نِسَائِكُمْ وَأَبْنَائِكُمْ " . فَقَالُوا قَدْ خَيَّرْتَنَا بَيْنَ أَحْسَابِنَا وَأَمْوَالِنَا بَلْ نَخْتَارُ نِسَاءَنَا وَأَبْنَاءَنَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ فَإِذَا صَلَّيْتُ الظُّهْرَ فَقُومُوا فَقُولُوا إِنَّا نَسْتَعِينُ بِرَسُولِ اللَّهِ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَوِ الْمُسْلِمِينَ فِي نِسَائِنَا وَأَبْنَائِنَا " . فَلَمَّا صَلَّوُا الظُّهْرَ قَامُوا فَقَالُوا ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَمَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ " . فَقَالَ الْمُهَاجِرُونَ وَمَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَقَالَتِ الأَنْصَارُ مَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ الأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو تَمِيمٍ فَلاَ . وَقَالَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو فَزَارَةَ فَلاَ . وَقَالَ الْعَبَّاسُ بْنُ مِرْدَاسٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو سُلَيْمٍ فَلاَ . فَقَامَتْ بَنُو سُلَيْمٍ فَقَالُوا كَذَبْتَ مَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَيُّهَا النَّاسُ رُدُّوا عَلَيْهِمْ نِسَاءَهُمْ وَأَبْنَاءَهُمْ فَمَنْ تَمَسَّكَ مِنْ هَذَا الْفَىْءِ بِشَىْءٍ فَلَهُ سِتُّ فَرَائِضَ مِنْ أَوَّلِ شَىْءٍ يُفِيئُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْنَا " . وَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ وَرَكِبَ النَّاسُ اقْسِمْ عَلَيْنَا فَيْأَنَا فَأَلْجَئُوهُ إِلَى شَجَرَةٍ فَخَطِفَتْ رِدَاءَهُ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ رُدُّوا عَلَىَّ رِدَائِي فَوَاللَّهِ لَوْ أَنَّ لَكُمْ شَجَرَ تِهَامَةَ نَعَمًا قَسَمْتُهُ عَلَيْكُمْ ثُمَّ لَمْ تَلْقَوْنِي بَخِيلاً وَلاَ جَبَانًا وَلاَ كَذُوبًا " . ثُمَّ أَتَى بَعِيرًا فَأَخَذَ مِنْ سَنَامِهِ وَبَرَةً بَيْنَ أُصْبُعَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ " هَا إِنَّهُ لَيْسَ لِي مِنَ الْفَىْءِ شَىْءٌ وَلاَ هَذِهِ إِلاَّ خُمُسٌ وَالْخُمُسُ مَرْدُودٌ فِيكُمْ " . فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ بِكُبَّةٍ مِنْ شَعْرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذْتُ هَذِهِ لأُصْلِحَ بِهَا بَرْدَعَةَ بَعِيرٍ لِي . فَقَالَ " أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكَ " . فَقَالَ أَوَبَلَغَتْ هَذِهِ فَلاَ أَرَبَ لِي فِيهَا . فَنَبَذَهَا . وَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَدُّوا الْخِيَاطَ وَالْمِخْيَطَ فَإِنَّ الْغُلُولَ يَكُونُ عَلَى أَهْلِهِ عَارًا وَشَنَارًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
It was narrated from 'Amr bin Shu'aib, from his father, that his grandfather said:
"We were with the Messenger of Allah when the delegation of Hawazin came to him and said: 'O Muhammad! We are one of the 'Arab tribes and a calamity has befallen us of which you are well aware. Do us a favor, may Allah bless you.' He said: 'Choose between your wealth or your women and children.' They said: 'You have given us a choice between our families and our wealth; we choose our women and children.' The Messenger of Allah said: 'As for that which was allocated to myself and to Banu 'Abdul-Muttalib, it is yours. When I have prayed Zuhr, stand up and say: "We seek the help of the Messenger of Allah in dealing with the believers, or the Muslims, with regard to our women and children."' So when they prayed Zuhr, they stood up and said that. The Messenger of Allah said: 'As for that which was allocated to myself and to Banu 'Abdul-Muttalib, it is yours.' The Muhajirun said: 'That which was allocated to us is for the Messenger of Allah.' The Ansar said: 'That which was allocated to us is for the Messenger of Allah.' Al-Aqra' bin Habis said: 'As for myself and Banu Tamim, then no (we will not give it up).' 'Uyaynah bin Hisn said: 'As for myself and Banu Fazarah, then no (we will not give it up).' Al-'Abbas bin Mirdas said: 'As for myself and Banu Sulaim, then no (we will not give it up).' Banu Sulaim stood up and said: 'You lied; whatever was allocated to us, it is for the Messenger of Allah.' The Messenger of Allah said: 'O people, give their women and children back to them. Whoever gives back anything of these spoils of war, he will have six camels from the spoils of war that Allah grants us next.' Then he mounted his riding-animal and the people surrounded him, saying: 'Distribute our spoils of war among us.' They made him go back toward a tree on which his Rida' (upper-wrap) got caught. He said: 'O people! Give me back my Rida'. By Allah! If there were cattle as many in number as the trees of Tihamah I would distribute them among you, then you would not find me a miser, a coward or a liar.' Then he went to a camel and took a hair from its hump between two of his fingers and said: 'Look! I do not have any of the spoils of war. All I have is the Khums, and the Khums will be given back to you.' A man stood up holding a ball of yarn made from goat hair and said: 'O Messenger of Allah, I took this to fix my camel-saddle.' He said: 'What was allocated to myself and to Banu 'Abdul-Muttalib is for you.' He said: 'Is this so important? I don't need it!' And he threw it down. He said: 'O people! Give back even needles large and small, for Al-Ghulul will be (a source of) shame and disgrace for those who took it on the Day of Resurrection.'"