Transmeton Semure b. Xhundubi: Kur unë dhe një djalë nga ensarët po gjuanim me shigjeta drejt dy shenjave tona, dielli ishte ngritur në horizont sa lartësia e dy ose tri heshtave. Ai u nxistë aq shumë saqë u duk si bima e zezë e quajtur tennumah. Njëri prej nesh i tha shokut të tij: "Eja të shkojmë në xhami; pasha Allahun, kjo ngjarje me diellin sigurisht që do të sjellë diçka të re për umetin e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)." Kur arritëm atje, pamë se ai (Pejgamberi s.a.v.s.) tashmë kishte dalë. Ai doli përpara dhe na priu në namaz, duke qëndruar në këmbë për një kohë shumë të gjatë, siç nuk e kishim parë kurrë më parë në namaz, por ne nuk ia dëgjuam zërin. Pastaj bëri ruku dhe e zgjati atë shumë, aq sa nuk e kishte zgjatur kurrë në namaz, por ne nuk ia dëgjuam zërin. Pastaj bëri sexhde me ne dhe e zgjati atë siç nuk kishte bërë kurrë më parë në namaz, por ne nuk ia dëgjuam zërin. Më pas, ai veproi njësoj edhe në rekatin e dytë. Dielli u ndriçua pikërisht kur ai u ul pas rekatit të dytë. Pastaj ai dha selam, u ngrit, lavdëroi Allahun, e madhëroi Atë dhe dëshmoi se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe dëshmoi se ai është robi dhe i Dërguari i Tij.