10789 - Dhe nga Ebu el-Melih, nga babai i tij, i cili kishte qenë shoqërues i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), ka thënë: «Ishin dy gra mes nesh, dhe njëra prej tyre e goditi tjetrën me një shtyllë dhe e vrau atë, si dhe vrau atë që ishte në barkun e saj. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) gjykoi për gruan me dijet (shpagim me të holla), ndërsa për fetusin me një 'gurre' (rob ose robëreshë), ose me një kalë, ose me dy deve, ose me kaq e aq dele. Një burrë nga njerëzit e vrasëses tha: O i Dërguari i Allahut, si të paguajmë dëmshpërblim për atë që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka bërtitur e as nuk ka qarë? Një i tillë lihet pa dëmshpërblim? I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "A po bën rima ti?".
Dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi që trashëgimia e gruas t'i takojë burrit dhe fëmijës së saj, ndërsa dëmshpërblimi (el-akl) të jetë mbi asabet (të afërmit nga dega e babait) e vrasëses».
E ka transmetuar et-Taberaniu nga shehu i tij el-Mikdam bin Davud, i cili është i dobët.