10944 - Nga el-Feletan bin Asim - r.a. - ka thënë: «Ishim te Pejgamberi - (s.a.v.s.) - kur Allahu i shpalli atij. Kur i shpallej, shikimi i tij mbetej i palëkundur, sytë e tij ishin të hapur, dhe dëgjimi e zemra e tij ishin të përqendruara plotësisht në atë që i vinte nga Allahu. Ai tha: Ne e njihnim këtë gjendje tek ai.

Ai tha: Atëherë ai i tha shkruesit: "Shkruaj: Nuk janë të barabartë ata besimtarë që rrinë (në shtëpitë e tyre) dhe ata që luftojnë në rrugën e Allahut". Ai tha: Atëherë u ngrit një i verbër dhe tha: O i Dërguari i Allahut, cili është faji ynë për atë që ka shpallur Allahu? Ne i thamë të verbrit: Pejgamberit - (s.a.v.s.) - po i zbret shpallje. Ai u frikësua se mos po zbriste diçka rreth çështjes së tij, kështu që mbeti në këmbë duke thënë: Kërkoj mbrojtje nga zemërimi i të Dërguarit të Allahut. Atëherë Pejgamberi - (s.a.v.s.) - i tha shkruesit: Shkruaj: ﴿përveç atyre që janë të paaftë﴾ [en-Nisa: 95].
E ka transmetuar Ebu Jala dhe el-Bezzari në mënyrë të ngjashme, si dhe et-Taberaniu në mënyrë të ngjashme, përveç se ai ka thënë: "Kështu që ai mbeti në këmbë duke thënë: I pendohem Allahut", dhe burrat e Ebu Jalas janë të besueshëm.