10971 - Nga Ibn Abbasi - (r.a.) - «Lidhur me fjalën e të Lartësuarit: ﴿Dënimi i vetëm i atyre që luftojnë Allahun dhe të Dërguarin e Tij dhe bëjnë shkatërrime në tokë﴾ [el-Maide: 33], ai tha: Ishte një popull nga ithtarët e Librit, mes të cilëve dhe të Dërguarit të Allahut - (s.a.v.s.) - kishte një besëlidhje dhe marrëveshje, por ata e thyen besëlidhjen dhe bënë shkatërrime në tokë. Atëherë Allahu i dha zgjedhje Pejgamberit të Tij - (s.a.v.s.) - rreth tyre: nëse dëshironte t'i vriste, nëse dëshironte t'i kryqëzonte, ose nëse dëshironte t'u priste duart dhe këmbët e tyre të këmbyera. Ndërsa dëbimi (nefju) është arratisja nëpër tokë. E nëse vjen i penduar dhe hyn në Islam, kjo pranohet prej tij dhe nuk ndëshkohet për atë që ka bërë më parë».

E ka transmetuar Taberaniu, dhe Ali bin Ebi Talha nuk ka dëgjuar nga Ibn Abbasi.