11143 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: «Dola me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) dhe dora e tij ishte në dorën time. Ai erdhi te një burrë me pamje të rreckosur dhe i tha: "O filan? Çfarë të ka sjellë në këtë gjendje që po shoh?", ai tha: "Varfëria dhe sëmundja, o i Dërguari i Allahut.", ai tha: "[A dëshiron] të të mësoj disa fjalë me të cilat Allahu do ta largojë prej teje varfërinë dhe sëmundjen?", ai tha: "Jo, nuk do të më gëzonte që në këmbim të tyre të kisha marrë pjesë me ty në Bedër dhe Uhud.", ai tha: Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) qeshi dhe pastaj tha: "A e arrijnë njerëzit e Bedrit dhe njerëzit e Uhudit atë që e arrin i varfëri i kënaqur?", ai tha: Atëherë Ebu Hurejre tha: "Unë, o i Dërguari i Allahut, unë! Më mëso mua.", ai tha: Atëherë ai tha: "Thuaj, o Ebu Hurejre: Tevekkeltu alel-Hajjil-Kajjumil-ledhi la jemut, el-hamdu lillahi-ledhi lem jettehidh veleden, ve lem jekun lehu sherikun fil-mulk, ve lem jekun lehu velijjun minedh-dhull, ve kebbirhu tekbira (Jam mbështetur te i Gjalli, i Përjetshmi, i Cili nuk vdes. Lavdia i takon Allahut, i Cili nuk ka marrë fëmijë, nuk ka ortak në sundim dhe nuk ka nevojë për mbrojtës nga poshtërimi, dhe madhëroje Atë me madhërim).", ai tha: Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi tek unë kur gjendja ime ishte përmirësuar dhe më tha: "Çfarë lajmi ka?", ai tha: I thashë: "O i Dërguari i Allahut, nuk kam pushuar së thëni ato fjalë që më mësove."»

E ka transmetuar Ebu Jala, dhe në të është Musa bin Ubejde er-Rabedhi, i cili është i dobët.