⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Evs bin Hudhejfe: Erdhëm te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) me delegacionin e fisit Thekif. Aleatët e besëlidhjes zbritën te Mugire b. Shube, ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i vendosi Beni Malikët në një tendë të tijën. Ai na vizitonte dhe bisedonte me ne çdo natë pas namazit të jacisë. Qëndronte në këmbë aq gjatë saqë e ndërronte peshën nga njëra këmbë te tjetra për shkak të qëndrimit të gjatë. Më së shumti na tregonte për atë që kishte përjetuar nga populli i tij prej Kurejshëve. Ai thoshte: "Nuk ishim të barabartë; ishim të dobët dhe të nënçmuar në Mekë. Kur u shpërngulëm në Medine, lufta mes nesh u bë me rradhë; herë fitonim ne e herë ata." Një natë ai u vonua më shumë se zakonisht. Ne i thamë: "Sonte u vonove te ne." Ai tha: "Më doli përpara pjesa ime e Kuranit (që lexoj rregullisht) dhe nuk desha të vija pa e përfunduar atë." Evsi tha: I pyeta shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.): "Si e ndani Kuranin në pjesë?" Ata thanë: "Në tri sure, pesë sure, shtatë sure, nëntë sure, njëmbëdhjetë sure, trembëdhjetë sure dhe pjesën Mufassal veçmas."