11194 - Nga Ibn Abbasi ka thënë: «Kur zbriti (ajeti): ﴿Dhe ata që i akuzojnë gratë e ndershme e pastaj nuk sjellin katër dëshmitarë, rrihni ata me tetëdhjetë të rëna dhe mos ua pranoni dëshminë e tyre kurrë﴾ [En-Nur: 4], Sa'd bin Ubade, i cili ishte prijësi i Ensarëve, tha: "O i Dërguari i Allahut, kështu u shpall?" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "O ju Ensarë, a nuk po e dëgjoni se çfarë po thotë prijësi juaj?".
Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, mos e qorto atë, sepse ai është një burrë shumë xheloz. Për Allahun, ai kurrë nuk është martuar me ndonjë grua përveçse nëse ishte e virgjër, dhe kurrë nuk ka divorcuar ndonjë grua të tij e që ndonjë burrë prej nesh të guxonte të martohej me të, për shkak të xhelozisë së tij të madhe".
Atëherë Sa'di tha: "Për Allahun, o i Dërguari i Allahut, unë e di se kjo është e vërtetë dhe se është prej Allahut, por u habita se nëse do të gjeja një grua të përdalë që një burrë ka rënë mbi të, nuk do të kisha mundësi ta ngacmoja as ta lëvizja derisa të sillja katër dëshmitarë. Për Allahun, nuk do t'i sillja ata derisa ai ta kryente punën e tij"». Pastaj e përmendi hadithin.
E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Abbad bin Mensur, i cili është i dobët, por është konsideruar i besueshëm.
Fjala e të Lartësuarit: ﴿Dhe ata që i akuzojnë gratë e tyre﴾ [En-Nur: 6].