⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
11243 - Nga Ibn Abbasi, lidhur me fjalën e Tij:
﴿فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ﴾ [Hud: 105] dhe të ngjashme me këtë nga Kur'ani, ka thënë:
«I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dëshironte me ngulm që të gjithë njerëzit të besonin dhe t'i jepnin besën atij në udhëzim, kështu që Allahu i Madhëruar e njoftoi atë se nuk beson askush përveç atij për të cilin ka paraprirë lumturia nga Allahu në Përmendjen e Parë, dhe nuk humbet askush përveç atij për të cilin ka paraprirë mjerimi nga Allahu në Përmendjen e Parë, pastaj Allahu i Madhëruar i tha Pejgamberit të Tij (s.a.v.s.): ﴿لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ - إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ﴾ [Esh-Shu'ara: 3 - 4]».
E ka transmetuar Taberaniu dhe transmetuesit e tij janë konsideruar të besueshëm, përveç se për Ali bin Ebi Talha është thënë: Nuk ka dëgjuar nga Ibn Abbasi.
Fjala e Tij e Lartësuar: ﴿إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ﴾ [Esh-Shu'ara: 137].