⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
11302
- Nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "
«Kur Allahu i Madhëruar deshi ta burgoste Junusin në barkun e peshkut,
Allahu e frymëzoi peshkun që të mos i gërvishtte mishin e as të mos i
thyente kockën. Ai e mori atë dhe pastaj u zhyt me të në vendbanimin e tij
në det. Kur arriti me të në fund të detit, Junusi
dëgjoi një zhurmë dhe tha me vete: Çfarë është kjo? Atëherë Allahu i Madhëruar
e frymëzoi atë ndërsa ishte në barkun e peshkut: Ky është
tesbihu i gjallesave të tokës. Atëherë ai bëri tesbih ndërsa ishte në
barkun e peshkut. Engjëjt e dëgjuan tesbihun e tij dhe thanë:
O Zoti ynë, ne po dëgjojmë një zë të dobët në një tokë të huaj.
Ai (Allahu) i Madhëruar tha: Ky është robi Im, Junusi,
më kundërshtoi andaj e burgosa në barkun e peshkut në det. Ata thanë:
Robi i mirë, prej të cilit çdo ditë e natë ngjitej te Ti
vepër e mirë? Ai tha: Po. Atëherë ata ndërmjetësuan për të në atë çast,
dhe Ai e urdhëroi peshkun, i cili e hodhi atë në breg, ashtu siç ka thënë Allahu
i Madhëruar: ﴿e ai ishte i sëmurë﴾ [Es-Saffat: 145]» ".
E ka transmetuar El-Bezzari nga disa shokë të tij të cilët nuk i ka emërtuar, dhe në të është Ibn Is'haku i cili është mudellis, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë transmetues të Sahihut.
Fjala e Tij e Madhëruar: ﴿Dhe ne jemi ata që qëndrojmë në rreshta﴾ [Es-Saffat: 165]