11404
- Nga Ibn Abbasi: "Se dyzet burra nga shokët e Nexhashiut erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe dëshmuan bashkë me të betejën e Uhudit. Ata patën plagosje, por asnjë prej tyre nuk u vra. Kur panë nevojën e besimtarëve, thanë: 'O i Dërguari i Allahut, ne jemi njerëz me pasuri, na lejo të shkojmë e të sjellim pasuritë tona që t'u vijmë në ndihmë muslimanëve.' Atëherë Allahu i Madhëruar zbriti për ta: ﴿Ata të cilëve u kemi dhënë Librin para tij, ata besojnë në të﴾ [el-Kasas: 52] deri te ajeti: (Atyre do t'u jepet shpërblimi i tyre dy herë për atë që duruan). Kështu Ai u dha atyre dy shpërblime. Ai tha: (Dhe e largojnë të keqen me të mirë). Tha: Kjo është ajo shpenzimi me të cilin u erdhën në ndihmë muslimanëve, për këtë zbriti ky ajet. Ata thanë: 'O ju bashkësi e muslimanëve, kush prej nesh beson në Librin tuaj, ai ka dy shpërblime, ndërsa kush nuk beson në Librin tuaj, ai ka një shpërblim si shpërblimet tuaja.' Atëherë Allahu zbriti: ﴿O ju që keni besuar! Kini frikë Allahun dhe besoni në të Dërguarin e Tij, që t'ju japë dy pjesë nga mëshira e Tij, t'ju japë dritë me të cilën do të ecni dhe t'ju falë﴾ [el-Hadid: 28]. Kështu Ai u shtoi atyre dritën dhe faljen, dhe tha: ﴿Që ithtarët e Librit ta dinë se ata nuk kanë asnjë fuqi mbi mirësinë e Allahut﴾ [el-Hadid: 29]."
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të ka transmetues që nuk i njoh.