11814 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi transmetohet se ka thënë: «Ishim te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kur erdhi një kalorës derisa e ndali devenë te Pejgamberi (s.a.v.s.) e tha: O i Dërguari i Allahut, unë kam ardhur te ti nga një rrugëtim nëntëditor; e lodha trupin tim, e lashë natën pa gjumë dhe e bëra ditën time të etur, që të të pyes për dy cilësi që më kanë lënë pa gjumë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Si e ke emrin?", ai tha: Unë jam Zejdul-Hajl, ai tha: "Përkundrazi, ti je Zejdul-Hajr", atëherë ai tha: Të pyes për shenjën e Allahut tek ai që Ai e dëshiron dhe shenjën e Tij tek ai që nuk e dëshiron; unë e dua të mirën, njerëzit e saj dhe ata që veprojnë me të, dhe nëse veproj me të, jam i bindur në shpërblimin e saj, e nëse më ikën diçka prej saj, mallëngjehem për të? Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Kjo është shenja e Allahut tek ai që Ai e dëshiron dhe shenja e Allahut tek ai që nuk e dëshiron. Sikur të të dëshironte për tjetrën, do të të përgatiste për të, e pastaj nuk do të të interesonte se në cilën luginë do të ecje».

E transmeton Taberaniu, dhe në të është Avn bin Umare, i cili është i dobët.