12284
- Prej Ukbe bin Halid el-Lejthiut, i cili ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi një ekspeditë (serijje) e cila sulmoi një popull. Një burrë nga ai popull iku dhe një burrë nga ekspedita e ndoqi atë me shpatë të zhveshur. Njeriu nga ai popull tha: Unë jam musliman, unë jam musliman! Por ai nuk e mori parasysh atë që tha, e goditi dhe e vrau. Tha: Ky lajm i arriti të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe ai foli për këtë me fjalë të rënda, gjë që i arriti vrasësit. Tha: Ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po mbante hytbe, vrasësi tha: O i Dërguari i Allahut, pashë Allahun, ai nuk e tha atë që tha vetëm se për t'u mbrojtur nga vrasja. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u shmang prej tij dhe prej njerëzve që ishin para tij dhe vazhdoi hytben e tij. Tha: Pastaj ai u përsërit dhe tha: O i Dërguari i Allahut, ai nuk e tha atë që tha vetëm se për t'u mbrojtur nga vrasja. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u shmang prej tij dhe prej njerëzve që ishin para tij. Ai nuk duroi dot pa e thënë për herë të tretë, atëherë ai (Pejgamberi) u kthye nga ai dhe mund ta shihje pakënaqësinë në fytyrën e tij, e tha: "Vërtet, Allahu i Madhëruar ma ka ndaluar mua të vras një besimtar" – këtë e tha tri herë».
E ka transmetuar Ebu Jala dhe Ahmedi shkurtimisht, përveç se ai ka thënë: Ukbe bin Malik në vend të Ukbe bin Halid, dhe Taberaniu në mënyrë të plotë, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç Bishr bin Asim el-Lejthiut, i cili është i besueshëm.