12562 - Dhe nga Zejd bin Haritheh ka thënë: «Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha disave prej shokëve të tij: "Nisuni". Kështu, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe shokët e tij u nisën bashkë me të, derisa hynë mes dy mureve në një rrugicë të gjatë. Kur arritën te shtëpia, panë një grua të ulur dhe një kosh të vogël (shishe lëkure) të mbushur me ujë. Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Shoh një kosh, por nuk shoh mbajtësin e tij". Gruaja tregoi me shenjë drejt një rrobe të trashë (velence) në një qoshe të shtëpisë. Ata u ngritën te rroba dhe e zbuluan atë, kurse nën të ishte një njeri. Ai ngriti kokën, ndërsa Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "U shëmtofshin fytyrat". Ai tha: O Muhamed, pse po më fyen? Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Unë kam fshehur diçka për ty, më trego çfarë është?". Pejgamberi (s.a.v.s.) i kishte fshehur atij suren ed-Duhan, ndërsa ai tha: Ed-Duh (tymi). Ai tha: "Hesht (i poshtëruar), çfarë ka dashur Allahu është bërë". Pastaj u largua».

E ka transmetuar el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Kebir' dhe 'el-Eusat', dhe në të është Zijad bin el-Hasan bin Furat, të cilin Ebu Hatimi e ka konsideruar të dobët, ndërsa Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm.