Majma al-Zawaid - The Compilation of Extra Narrations and the Source of Benefits » [The Book of Manners] » Chapter
١٢٧١٤ - وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ الزُّبَيْدِيِّ «أَنَّهُ مَرَّ وَصَاحِبٌ لَهُ، وَفِتْيَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ قَدْ حَلُّوا أُزُرَهُمْ فَجَعَلُوهَا مَخَارِيقَ، يَجْتَلِدُونَ بِهَا وَهُمْ عُرَاةٌ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ: فَلَمَّا مَرَرْنَا بِهِمْ قَالُوا: إِنَّ هَؤُلَاءِ قِسِّيسُونَ فَدَعُوهُمْ. ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - خَرَجَ عَلَيْهِمْ، فَلَمَّا أَبْصَرُوهُ تَبَدَّدُوا، فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - مُغْضَبًا حَتَّى دَخَلَ، وَكُنْتُ وَرَاءَ الْحُجْرَةِ، فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ: " سُبْحَانَ اللَّهِ، لَا مِنَ اللَّهِ اسْتَحْيَوْا، وَلَا مِنْ رَسُولِهِ اسْتَتَرُوا ". وَأُمُّ أَيْمَنَ عِنْدَهُ تَقُولُ: اسْتَغْفِرْ لَهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَبِلَأْيٍ مَا اسْتَغْفَرَ لَهُمْ».
رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو يَعْلَى قَالَ: قَالَ عَبْدُ اللَّهِ - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ -: فَبِأَبِي مَا اسْتَغْفَرَ لَهُمْ.
وَالْبَزَّارُ وَالطَّبَرَانِيُّ وَأَحَدُ إِسْنَادَيِ الطَّبَرَانِيِّ ثِقَاتٌ.
#12714 12714 - And from Abdullah bin al-Harith bin Jaz' al-Zubaydi, that he and a companion of his passed by some youths from Quraysh who had untied their waist-wraps and turned them into twisted cloths, striking one another with them while they were naked. Abdullah said: "When we passed by them, they said: 'Indeed, these are priests, so leave them alone.' Then the Messenger of Allah (pbuh) came out to them, and when they saw him, they dispersed. The Messenger of Allah (pbuh) returned in anger until he entered, and I was behind the chamber, and I heard him saying: 'Glory be to Allah! They neither felt shame before Allah, nor did they cover themselves from His Messenger.' Umm Ayman was with him, saying: 'Seek forgiveness for them, O Messenger of Allah,' and only after much difficulty did he seek forgiveness for them."
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
12714 - Dhe nga Abdullah bin el-Harith bin Xhez' el-Zubejdi:
«Ai po kalonte me një shokun e tij, kur panë disa të rinj nga Kurejshët që kishin zgjidhur rrobat e tyre (izaret) dhe i kishin bërë si kamxhikë (mekharik), duke goditur njëri-tjetrin me to ndërsa ishin të zhveshur. Abdullahu tha: Kur kaluam pranë tyre, ata thanë: Këta janë priftërinj, lërini ata. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) doli para tyre, dhe kur e panë atë, u shpërndanë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u kthye i zemëruar derisa hyri brenda, ndërsa unë isha pas dhomës dhe e dëgjova duke thënë: "Subhanallah! As prej Allahut nuk patën turp, e as prej të Dërguarit të Tij nuk u mbuluan". Ummu Ejmeni ishte tek ai dhe po thoshte: Kërko falje për ta o i Dërguari i Allahut, dhe me vështirësi ai kërkoi falje për ta».
E ka transmetuar Ahmedi dhe Ebu Jala, i cili tha: Abdullahu – domethënë Ibn el-Harithi – tha: Për babanë tim, me çfarë vështirësie kërkoi falje për ta.
Gjithashtu el-Bezzari dhe et-Taberani, dhe njëri prej zinxhirëve të et-Taberanit janë të besueshëm.
Database ID: 106860 Views: 16