Majma al-Zawaid - The Compilation of Extra Narrations and the Source of Benefits » [The Book of the Signs of Prophethood] » Chapter: Regarding the nobility of his lineage (peace be upon him)
١٣٨٢٧ - وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: «تُوُفِّيَ ابْنٌ لِصَفِيَّةَ، عَمَّةِ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - فَبَكَتْ عَلَيْهِ وَصَاحَتْ، فَأَتَاهَا النَّبِيُّ - ﷺ - فَقَالَ لَهَا: " يَا عَمَّةُ، مَا يُبْكِيكِ؟ ". قَالَتْ: تُوُفِّيَ ابْنِي. قَالَ: " يَا عَمَّةُ، مَنْ تُوَفِّيَ لَهُ وَلَدٌ فِي الْإِسْلَامِ فَصَبَرَ بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ ". فَسَكَتَتْ. ثُمَّ خَرَجَتْ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - فَاسْتَقْبَلَهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ: يَا صَفِيَّةُ، قَدْ سَمِعْتُ صُرَاخَكَ، إِنَّ قَرَابَتَكِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - لَنْ تُغْنِيَ عَنْكِ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا. فَبَكَتْ فَسَمِعَهَا النَّبِيُّ - ﷺ - وَكَانَ يُكْرِمُهَا وَيُحِبُّهَا فَقَالَ: " يَا عَمَّةُ، أَتَبْكِينَ وَقَدْ قُلْتُ لَكِ مَا قُلْتُ؟ ". قَالَتْ: لَيْسَ ذَاكَ أَبْكَانِي يَا رَسُولَ اللَّهِ، اسْتَقْبَلَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ: إِنَّ قَرَابَتَكِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - لَنْ تُغْنِيَ عَنْكِ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا. قَالَ: فَغَضِبَ النَّبِيُّ - ﷺ - وَقَالَ: " يَا بِلَالُ، هَجِّرْ بِالصَّلَاةِ ". فَهَجَّرَ بِلَالٌ بِالصَّلَاةِ، فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ النَّبِيُّ - ﷺ - فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ: " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَزْعُمُونَ أَنَّ قَرَابَتِي لَا تَنْفَعُ؟ كُلُّ سَبَبٍ وَنَسَبٍ مُنْقَطِعٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا سَبَبِي وَنَسَبِي، فَإِنَّهَا مَوْصُولَةٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ". فَقَالَ عُمَرُ: فَتَزَوَّجْتُ أُمَّ كُلْثُومٍ بِنْتَ عَلِيٍّ - ﵁ - لِمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - يَوْمَئِذٍ أَحْبَبْتُ أَنْ يَكُونَ لِي مِنْهُ سَبَبٌ وَنَسَبٌ. ثُمَّ خَرَجْتُ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - فَمَرَرْتُ عَلَى نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَإِذَا هُمْ يَتَفَاخَرُونَ وَيَذْكُرُونَ أَمْرَ الْجَاهِلِيَّةِ، فَقُلْتُ: مِنَّا رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -؟ فَقَالُوا: إِنَّ الشَّجَرَةَ لِتَنْبُتَ فِي الْكِبَا. وَقَالَ: فَمَرَرْتُ إِلَى النَّبِيِّ - ﷺ - فَأَخْبَرْتُهُ، فَقَالَ: " يَا بِلَالُ، هَجِّرْ بِالصَّلَاةِ ". فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ
ثُمَّ قَالَ: " يَا أَيُّهَا النَّاسُ، مَنْ أَنَا؟ ". قَالُوا: أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ. قَالَ: " انْسُبُونِي ". قَالُوا: أَنْتَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ. قَالَ: " أَجَلْ، أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَأَنَا رَسُولُ اللَّهِ، فَمَا بَالُ أَقْوَامٍ يَبْتَذِلُونَ أَصْلِي؟ فَوَاللَّهِ لَأَنَا أَفْضَلُهُمْ أَصْلًا وَخَيْرُهُمْ مَوْضِعًا ". قَالَ: فَلَمَّا سَمِعَتِ الْأَنْصَارُ بِذَلِكَ قَالَتْ: قُومُوا فَخُذُوا السِّلَاحَ، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - قَدْ أُغْضِبَ. قَالَ: فَأَخَذُوا السِّلَاحَ ثُمَّ أَتَوُا النَّبِيَّ - ﷺ - لَا يَرَى مِنْهُمْ إِلَّا الْحَدَقَ، حَتَّى أَحَاطُوا بِالنَّاسِ فَجَعَلُوهُمْ فِي مِثْلِ الْحَرَّةِ، حَتَّى تَضَايَقَتْ بِهِمْ أَبْوَابُ الْمَسَاجِدِ وَالسِّكَكِ، ثُمَّ قَامُوا بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَا تَأْمُرُنَا بِأَحَدٍ إِلَّا أَبَرْنَا عِتْرَتَهُ. فَلَمَّا رَأَى النَّفَرُ مِنْ قُرَيْشٍ ذَلِكَ، قَامُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - فَاعْتَذَرُوا وَتَنَصَّلُوا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " النَّاسُ دِثَارٌ وَالْأَنْصَارُ شِعَارٌ ". فَأَثْنَى عَلَيْهِمْ وَقَالَ خَيْرًا».
رَوَاهُ الْبَزَّارُ، وَفِيهِ إِسْمَاعِيلُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ وَهُوَ مَتْرُوكٌ.
#13827 13827 - And on the authority of Ibn Abbas, who said: A son of Safiyyah, the aunt of the Messenger of Allah (pbuh), passed away, and she wept for him and cried out. The Prophet (pbuh) came to her and said to her: "O aunt, what makes you weep?" She said: "My son has died." He said: "O aunt, whoever has a child die in Islam and remains patient, Allah builds for them a house in Paradise." Thereupon, she became silent. Later, she left the presence of the Messenger of Allah (pbuh) and was met by Umar ibn al-Khattab, who said: "O Safiyyah, I heard your screaming; indeed, your kinship to the Messenger of Allah (pbuh) will never avail you anything against Allah." She wept, and the Prophet (pbuh) heard her—and he used to honor and love her—so he said: "O aunt, do you weep even after I have told you what I told you?" She said: "That is not what made me weep, O Messenger of Allah; Umar ibn al-Khattab met me and said: 'Indeed, your kinship to the Messenger of Allah (pbuh) will never avail you anything against Allah.'" He said: The Prophet (pbuh) became angry and said: "O Bilal, call the people for prayer early." So Bilal called for the prayer early, and the Prophet (pbuh) ascended the pulpit, praised Allah and extolled Him, then said: "What is the matter with people who claim that my kinship does not benefit? Every tie and lineage will be severed on the Day of Resurrection except my tie and my lineage, for indeed it is connected in this world and the Hereafter." Umar said: "Thus, I married Umm Kulthum bint Ali—may Allah be pleased with them both—because of what I heard from the Messenger of Allah (pbuh) that day; I desired to have a tie and a lineage through him." Then I [Ibn Abbas] went out from the Messenger of Allah (pbuh) and passed by a group of Quraysh, and they were boasting and mentioning matters of the Pre-Islamic period (Jahiliyyah). I said: "Is the Messenger of Allah (pbuh) from among us?" They said: "Indeed, a tree may grow in a dung heap." He said: I went to the Prophet (pbuh) and informed him, so he said: "O Bilal, call for prayer early." He praised Allah and extolled Him, then said: "O people, who am I?" They said: "You are the Messenger of Allah." He said: "State my lineage." They said: "You are Muhammad son of Abdullah son of Abdul-Muttalib." He said: "Yes, I am Muhammad son of Abdullah, and I am the Messenger of Allah. What is the matter with people who disparage my origin? For by Allah, I am the best of them in origin and the best of them in station." He said: When the Ansar heard that, they said: "Rise and take up arms, for the Messenger of Allah (pbuh) has been angered." He said: So they took up arms and came to the Prophet (pbuh) such that nothing could be seen of them except their pupils, until they surrounded the people and gathered them as if in a volcanic field, until the doors of the mosques and the streets became narrow for them. Then they stood before the Messenger of Allah (pbuh) and said: "O Messenger of Allah, do not command us concerning anyone but that we shall annihilate their kin." When the group from Quraysh saw that, they stood up and went to the Messenger of Allah (pbuh), apologizing and excusing themselves. The Messenger of Allah (pbuh) then said: "The people are an outer garment and the Ansar are an inner garment." He then praised them and spoke well of them.
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
13827 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «Vdiq një djalë i Safijes, hallës së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), dhe ajo qau për të e bërtiti. Atëherë i erdhi Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i tha: "O hallë, çfarë po të bën të qash?". Ajo tha: Më vdiq djali. Ai tha: "O hallë, ai që i vdes një fëmijë në Islam dhe bën durim, Allahu i ndërton atij një shtëpi në Xhenet". Atëherë ajo heshti. Pastaj doli nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe e takoi Omer bin el-Hattabi, i cili i tha: O Safije, e dëgjova britmën tënde; vërtet afërsia jote me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) nuk do të të bëjë dobi aspak para Allahut. Ajo qau, dhe Pejgamberi (s.a.v.s.) e dëgjoi atë – e ai e nderonte dhe e donte atë – e i tha: "O hallë, a po qan ndërkohë që unë të thashë atë që të thashë?". Ajo tha: Nuk është kjo ajo që më bëri të qaj, o i Dërguari i Allahut, por më takoi Omer bin el-Hattabi dhe më tha: Vërtet afërsia jote me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) nuk do të të bëjë dobi aspak para Allahut. Tha: Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) u zemërua dhe tha: "O Bilal, thirr për namaz herët". Bilali thirri për namaz, dhe Pejgamberi (s.a.v.s.) u ngjit në minber, falënderoi Allahun dhe e lëvdoi Atë, pastaj tha: "Çfarë është puna e disa njerëzve që pretendojnë se afërsia ime nuk bën dobi? Çdo lidhje (shkak) dhe prejardhje do të ndërpritet në Ditën e Kiametit, përveç lidhjes dhe prejardhjes sime, sepse ajo është e lidhur në këtë botë dhe në botën tjetër". Omeri tha: Atëherë u martova me Umm Kulthumin, vajzën e Aliut (r.a.), për shkak të asaj që dëgjova nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) atë ditë; dëshirova që të kisha prej tij një lidhje dhe prejardhje. Pastaj dola nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe kalova pranë një grupi nga Kurejshët, kur ja, ata po mburreshin dhe po përmendnin çështjet e xhahilijetit (injorancës), e unë u thashë: A nuk është prej nesh i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)? Ata thanë: Vërtet pema mbin edhe në pleh. Tha: Atëherë shkova te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe e njoftova, e ai tha: "O Bilal, thirr për namaz herët". Ai falënderoi Allahun dhe e lëvdoi Atë
pastaj tha: "O ju njerëz, kush jam unë?". Ata thanë: Ti je i Dërguari i Allahut. Ai tha: "Më tregoni prejardhjen time". Ata thanë: Ti je Muhamed bin Abdilah bin Abdul-Mutalib. Ai tha: "Po, unë jam Muhamed bin Abdilah dhe unë jam i Dërguari i Allahut. Çfarë është puna e disa njerëzve që nënçmojnë origjinën time? Pashë Allahun, unë jam më i miri i tyre në origjinë dhe më i miri i tyre në pozitë". Tha: Kur e dëgjuan këtë Ensarët, thanë: Ngrihuni dhe merrni armët, sepse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) është zemëruar. Tha: Ata morën armët dhe erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) saqë nuk u shihej gjë tjetër përveç bebëzave të syve, derisa i rrethuan njerëzit dhe i bënë si në një rrethim guri (Harrah), saqë u ngushtuan dyert e xhamive dhe rrugicat. Pastaj qëndruan para të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe thanë: O i Dërguari i Allahut, mos na urdhëro për askënd vetëm se do t'ia shfarosim fisin. Kur e panë këtë ata njerëz nga Kurejshët, u ngritën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), kërkuan falje dhe u arsyetuan, e i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Njerëzit janë rroba e jashtme (dithar), ndërsa Ensarët janë rroba e brendshme (shi'ar)". Ai i lëvdoi ata dhe foli mirë për ta».
E transmeton el-Bezzari, dhe në të është Ismail bin Jahja bin Seleme bin Kuhejl, i cili është i braktisur (metruk).
Database ID: 107973 Views: 15