13870 - Dhe nga Kajs bin Habteri ka thënë: «Bija e el-Hakemit ka thënë: I thashë gjyshit tim: Nuk kam parë ditë më të pafuqishme dhe as mendim më të keq ndaj të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), o bijtë e Umejes. Ai tha: Mos na qorto o bija ime, unë nuk po të tregoj veçse atë që kam parë me këta dy sytë e mi. Ne thamë: Vallahi, ne vazhdojmë të dëgjojmë Kurejshët duke e lartësuar këtë sabi' (ndërrues feje) në xhaminë tonë; u morën vesh që ta kapnin atë. Kështu, ne u morëm vesh kundër tij, por kur e pamë atë, dëgjuam zëra saqë menduam se nuk ka mbetur kalë në Tihame pa u lëshuar mbi ne. Nuk erdhëm në vete derisa ai e kreu namazin e tij dhe u kthye te familja e tij. Pastaj u morëm vesh për një natë tjetër, dhe kur ai erdhi, u ngritëm drejt tij, por pashë Safanë dhe Maruan duke u bashkuar me njëra-tjetrën, kështu që ato ndërhynë mes nesh dhe atij. Vallahi, kjo nuk na bëri dobi».
Transmeton et-Taberaniu, dhe burrat e tij janë të besueshëm përveç bijës së el-Hakemit, të cilën nuk e njoh.