13894
- Dhe nga Seid bin Ebi Rashid ka thënë: «E kam parë Et-Tenuhijn, të dërguarin e Herakliut te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në Hims, i cili ishte fqinji im, një plak i moshuar që kishte arritur fundin e jetës ose i ishte afruar. I thashë: A nuk më tregon për mesazhin e Herakliut drejtuar të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe mesazhin e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) drejtuar Herakliut? Tha: Po. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mbërriti në Tebuk dhe dërgoi Dihje el-Kelbiun te
Herakliu. Kur erdhi letra e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), ai thirri priftërinjtë e Romës dhe gjeneralët e saj, pastaj mbylli derën mbi vete dhe mbi ta. Tha: Ky njeri ka zbritur aty ku e keni parë, dhe më ka dërguar mesazh duke më ftuar në tri gjëra: më fton që ta ndjek në fenë e tij, ose t'i japim atë që na takon nga toka jonë ndërkohë që toka është jona, ose t'i shpallim luftë. Pashë Allahun, ju e dini nga ajo që lexoni në libra se ai do të marrë atë që është nën këmbët e mia, prandaj ejani ta ndjekim në fenë e tij ose t'i japim atë që na takon nga toka jonë. Ata hungëritën si një njeri i vetëm derisa dolën nga mantat e tyre dhe thanë: Na fton të lëmë Krishterimin ose të bëhemi skllevër të një arabi që erdhi nga Hixhazi? Kur ai mendoi se nëse ata dalin [nga ai] do t'i prishnin shoqërinë dhe mbretërinë e tij, tha: Unë e thashë këtë vetëm për të parë qëndrueshmërinë tuaj në çështjen tuaj. Pastaj thirri një burrë nga arabët Tuxhib që ishte përgjegjës për të krishterët arabë dhe i tha: Më gjej një njeri që mban mend bisedat (hadithet) dhe që është arab në gjuhë, që ta dërgoj te ky njeri me përgjigjen e letrës së tij. Ai erdhi tek unë, dhe Herakliu më dha një letër e më tha: Shko me letrën time te ky njeri, dhe çfarëdo që të dëgjosh nga fjalët e tij, mbaj mend prej tij tri gjëra: Shiko a do ta përmendë letrën e tij që më ka shkruar me ndonjë gjë? Shiko kur ta lexojë letrën time a do ta përmendë natën? Dhe shiko në shpinën e tij a ka diçka që të bën të dyshosh? U nisa me letrën e tij derisa erdha në Tebuk, dhe ja, ai ishte ulur mes shokëve të tij duke qëndruar i mbështetur pranë ujit. Thashë: Ku është shoku juaj? Thanë: Ja ku është. U afrova duke ecur derisa u ula para tij, ia dhashë letrën time dhe ai e vendosi në prehrin e tij, pastaj tha: "Prej nga je?" Thashë: Unë jam një nga Tenuhu. Ai tha: "A dëshiron Hanifizmin, fenë e babait tuaj Ibrahimit?" Thashë: Unë jam i dërguar i një populli dhe jam në fenë e një populli, nuk kthehem prej saj derisa të kthehem te ata. [Ai qeshi dhe] tha: "﴿Ti vërtet nuk mund ta udhëzosh atë që dëshiron, por Allahu udhëzon kë të dojë dhe Ai i di më së miri ata që janë në rrugë të drejtë﴾ [El-Kasas: 56]. O vëlla i Tenuhëve, unë i shkrova një letër [Kisrasë dhe ai e grisi atë, e Allahu do ta grisë atë dhe do ta grisë mbretërinë e tij. I shkrova] Nexhashiut dhe ai e shpoi atë, e Allahu do ta shpojë atë dhe do ta shpojë mbretërinë e tij. Dhe i shkrova shokut tuaj me një letër e ai e mbajti atë, prandaj njerëzit do të vazhdojnë të gjejnë prej tij fuqi për sa kohë që në jetë ka mirësi." Thashë: Kjo është një nga të triat për të cilat më porositi [shoku im], dhe mora një shigjetë nga këllëfi im dhe e shkrova në lëkurën e shpatës sime. Pastaj ai ia dha letrën një burri në të majtë të tij. Thashë: Kush është shkruesi juaj që lexon për ju? Thanë: Muaviu. Kur ja, në letrën e shokut tim shkruhej: Më fton në një xhenet, gjerësia e të cilit është sa qiejt dhe toka, i përgatitur për të devotshmit, po ku është Zjarri? Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Subhanallah!
Po ku është nata kur vjen dita?" Mora një shigjetë nga këllëfi im dhe e shkrova në lëkurën e shpatës sime. Kur mbaroi leximin e letrës sime, tha: Ti ke një të drejtë sepse je i dërguar, dhe po të kishim ndonjë dhuratë do të të shpërblenim me të, por ne jemi udhëtarë pa furnizime. Tha: Atëherë një burrë nga grupi i njerëzve e thirri: Unë do ta shpërblej atë. Ai hapi çantën e tij dhe solli një rrobë Safurije dhe e vendosi në prehrin tim. Thashë: Kush është pronari i rrobës? Thanë: Uthmani. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Kush do ta strehojë këtë njeri?" Një i ri nga Ensarët tha: Unë. Ensariti u ngrit dhe unë u ngrita me të. Kur dola nga vendi i tubimit, më thirri i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe tha: "[Eja] o vëlla i Tenuhëve." U ktheva me shpejtësi [tek ai] derisa qëndrova në vendin ku isha para tij. Ai e hoqi rrobën nga shpina e tij dhe tha: "Këtu, vepro ashtu siç je urdhëruar." Pashë në shpinën e tij dhe ja, pashë vulën në vendin e kërcellit të shpatullës si një shenjë hixhame.»
E transmeton Abdullah bin Ahmedi dhe Ebu Jala, dhe burrat e Ebu Jalës janë të besueshëm, ashtu si edhe burrat e Abdullah bin Ahmedit.