⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
14069
- Dhe nga Khurejm bin Evs, i cili ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Kjo Hira e bardhë më është shfaqur mua, dhe kjo është Shejma, vajza e Bukajle el-Ezdijes, mbi një mushkë ngjyrë hiri, e mbuluar me një vello të zezë". Thashë: O i Dërguari i Allahut, nëse hyjmë në Hira dhe e gjej atë në këtë gjendje, a do të jetë ajo e imja? Ai tha: "Ajo është e jotja". Më pas arabët u kthyen nga feja (u bënë murtedë), por askush nga fisi Tajj nuk u kthye. Ne luftonim fisin Kajs për Islamin, e prej tyre ishte Utbe bin Hisn, dhe luftonim Tulejha bin Khuvejlid el-Fak'asiun. Khalid bin Velidi na lavdëroi dhe ndër ato që tha për ne ishte:
Allahu e shpërbleftë fisin Tajj në vendet e tyre me shpërblimin më të mirë në fushëbetejën e heronjve.
Ata janë njerëzit e flamujve të bujarisë dhe dhuntisë, kur era e ftohtë e veriut i përkul të gjitha çadrat.
Ata e goditën fisin Kajs për hir të fesë, pasi ata i ishin përgjigjur thirrësit të errësirës dhe verbërisë.
Më pas Khalid bin Velidi u nis drejt Musejlemes dhe ne shkuam me të. Kur mbaruam me Musejlemen dhe shokët e tij, u drejtuam nga ana e Basrës. Takuam Hurmuzin në Kadhimah me një ushtri të madhe, dhe askush nuk ishte armik më i madh i arabëve sesa Hurmuzi. Ibn Velidi doli para tij dhe e ftoi në dyluftim. Hurmuzi doli para tij dhe Khalidi (r.a.) e vrau atë. Ai i shkroi për këtë Ebu Bekrit (r.a.), i cili ia dha atij plaçkën e tij të luftës. Kapela e Hurmuzit vlerësohej me njëqind mijë dërhemë, sepse persianët, kur një burrë arrinte pozitë të lartë mes tyre, ia bënin kapelën e tij me vlerë njëqind mijë dërhemë. Më pas udhëtuam nëpër një rrugë derisa hymë në Hira. E para që na doli përpara ishte Shejma, vajza e Bukajles, mbi një mushkë të saj ngjyrë hiri, me një vello të zezë, ashtu siç kishte thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Unë u kapa pas saj dhe thashë: Këtë ma ka dhuruar i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Khalidi më kërkoi dëshmi për këtë, dhe unë ia solla dëshminë. Ai ma dorëzoi atë mua. Vëllai i saj, Abdyl Mesihu, zbriti tek ne dhe më tha: Shitma atë mua. Unë i thashë: Për Allahun, nuk ia ul çmimin asgjë nga dhjetë qindëshe (një mijë). Ai më dha një mijë dërhemë. Më pas më thanë: Sikur të thoshe njëqind mijë, ai do t'i jepte. Unë thashë:
Nuk e kisha menduar se ka pasuri më shumë se dhjetë qindëshe". Më ka arritur në një hadith tjetër se dy dëshmitarët ishin Muhamed bin Mesleme dhe Abdullah bin Omer.
E ka transmetuar Taberaniu.