14075 - Dhe nga Rafi'i i cili ka thënë: «Er-Rahhal ibn Ganmuvejh kishte një përkushtim (hushu), një lidhje me leximin e Kuranit dhe një mirësi në atë që shihte i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) diçka të mahnitshme. Një ditë, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) doli para nesh ndërsa Er-Rahhali ishte i ulur me ne bashkë me një grup njerëzish dhe tha: "Njëri prej këtij grupi është në Zjarr". Rafi'i tha: Pashë njerëzit dhe aty ishin Ebu Hurejre ed-Devsi, Ebu Erva ed-Devsi, et-Tufejl bin Amr ed-Devsi dhe Er-Rahhal ibn Ganmuvejh. Fillova të shikoj e të mrekullohem duke thënë: Kush është ky fatkeq? Kur ndërroi jetë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), fisi Benu Hanife u rrebelua (u bënë murtedë). Pyeta: Çfarë bëri Er-Rahhal ibn Ganmuvejh? Thanë: U sprovua (ra në fitne), ai është ai që dëshmoi për Musejlimen kundër të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) se ai (Pejgamberi) e kishte bërë atë ortak në çështje pas tij. Atëherë thashë: Ajo që ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) është e vërteta. Dhe ai e dëgjoi Er-Rahhalin duke thënë: Dy desh u goditën me brirë, dhe më i dashuri prej tyre për ne është dashi ynë».
E ka transmetuar et-Taberaniu dhe ka thënë në të: Er-Rahhal me shkronjën 'ha' të pa-pikëzuar dhe me teshdid, kështu ka thënë el-Vakidi dhe el-Medaini, dhe i ka ndjekur ata Abdulgoni bin Said, por ka gabuar në këtë. Shumica kanë thënë: Ai është me shkronjën 'xhim' (Er-Raxhal), siç thonë ed-Darakutni dhe Ibn Makula. Në isnadin e këtij hadithi është el-Vakidi, i cili është i dobët (daif).