⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
14156
- Dhe nga Jala b. Murrah (r.a.) transmetohet se ka thënë: «Kam parë nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tri gjëra që askush para meje nuk i ka parë dhe askush pas meje nuk do t'i shohë: Dola me të në një udhëtim, derisa kur ishim në një pjesë të rrugës, kaluam pranë një gruaje që ishte ulur me një fëmijë të saj. Ajo tha: 'O i Dërguari i Allahut, ky është një fëmijë që e ka goditur një sprovë, dhe na ka goditur edhe ne sprova prej tij; atë e zë (sëmundja) gjatë ditës nuk e di se sa herë.' Ai tha: 'Ma jep atë.' Ajo ia dha, dhe ai e vendosi midis tij dhe pjesës së përparme të shalës, pastaj ia hapi gojën dhe fryu në të tri herë, e tha: 'Bismilah, unë jam rob i Allahut, largohu o armik i Allahut.' Pastaj ia ktheu atë asaj dhe tha: 'Na tako në të kthyer në këtë vend dhe na trego se çfarë ka bërë.' Tha: Shkuam dhe u kthyem, dhe e gjetëm atë në atë vend me tri dele. Ai tha: 'Çfarë bëri fëmija yt?' Ajo tha: 'Pasha Atë që të dërgoi me të vërtetën, nuk kemi ndjerë asgjë prej saj deri në këtë orë, prandaj merri këto dele.' Ai tha: 'Zbrit dhe merr njërën prej tyre, ndërsa të tjerat ktheji.'
Tha: Dhe dola një ditë drejt kopshteve derisa kur dolëm në fushë të hapur, ai tha: 'Shiko, mjerë ti, a sheh diçka që më mbulon?' Thashë: Nuk shoh asgjë që të mbulon përveç një peme, por nuk mendoj se të mbulon. Ai tha: 'Po pranë saj?' Thashë: Një pemë si ajo ose afër saj. Ai tha: 'Shko te ato të dyja dhe thuaju: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ju urdhëron që të bashkoheni me lejen e Allahut.' Tha: Ato u bashkuan dhe ai kreu nevojën e tij, pastaj u kthye e tha: 'Shko te ato të dyja dhe thuaju: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ju urdhëron që secila prej jush të kthehet në vendin e vet.' Dhe ato u kthyen.
Tha: Dhe isha i ulur tek ai një ditë kur erdhi një deve duke vrapuar shpejt derisa u ul me qafën e saj para tij, pastaj sytë e saj rrodhën lot. Ai tha: 'Mjerë ti! Shiko e kujt është kjo deve? Ajo ka një hall.' Dola të kërkoja pronarin e saj dhe gjeta se i takonte një burri nga Ensarët, ndaj e thirra te ai. Ai tha: 'Çfarë ka kjo deveja jote?' Ai tha: Çfarë ka? Tha: Nuk e di për Allahun çfarë ka. Kemi punuar me të dhe kemi nxjerrë ujë me të derisa u bë e paaftë për ujitje, kështu që mbrëmë vendosëm ta therrim dhe ta ndajmë mishin e saj. Ai tha: 'Mos e bëj, m'a dhuro mua ose m'a shit.' Ai tha: Përkundrazi, ajo është e jotja o i Dërguari i Allahut. Tha:
Pastaj ai e shenjoi me shenjën e sadakasë dhe e nisi atë.»