حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَعْيَنُ الْخُوَارِزْمِيُّ قَالَ: أَتَيْنَا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، وَهُوَ قَاعِدٌ فِي دِهْلِيزِهِ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ، فَسَلَّمَ عَلَيْهِ صَاحِبِي وَقَالَ: أَدْخُلُ؟ فَقَالَ أَنَسٌ: ادْخُلْ، هَذَا مَكَانٌ لاَ يَسْتَأْذِنُ فِيهِ أَحَدٌ، فَقَرَّبَ إِلَيْنَا طَعَامًا، فَأَكَلْنَا، فَجَاءَ بِعُسِّ نَبِيذٍ حُلْوٍ فَشَرِبَ، وَسَقَانَا.
#1100
A'yan al-Khwarizmi said, "We came to Anas ibn Malik while he was
sitting his foyer with anyone else with him. My companion greeted him and
said, 'May I come in?' Anas said, 'Come in. This is a place where no one
asks for permission.' He had food brought to us and we ate. Then a cup
of sweet nabidh was brought and we drank and were full."
Transmeton A'jan el-Huarizmi: Shkuam te Enes ibn Maliku kur ai ishte ulur në paradhomën e tij dhe nuk kishte askënd tjetër me të. Shoku im e përshëndeti dhe i tha: "A mund të hyj?" Enesi u përgjigj: "Hyr, ky është një vend ku askush nuk kërkon leje." Ai na ofroi ushqim dhe ne ngrëmë. Pastaj u soll një enë me nabidh të ëmbël; ai piu dhe na dha edhe neve të pinim.
Database ID: 1100
Views: 3