16911 - Nga Aliu: «Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e martoi atë me Fatimen, e dërgoi atë me një mbulesë (velenxë), një jastëk prej lëkure të mbushur me fije palme, dy mokra (gurë mulliri), një kacek uji dhe dy qypa. Një ditë, Aliu (a.s.) i tha Fatimes (a.s.): "Pasha Allahun, kam nxjerrë ujë aq shumë saqë më dhemb gjoksi, ndërsa Allahu i ka sjellë babait tënd robër lufte, andaj shko dhe kërkoji atij një shërbëtor." Ajo tha: "Edhe unë, pasha Allahun, kam bluar aq shumë saqë më janë bërë duart me kallo."
Ajo shkoi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), i cili e pyeti: "Çfarë të solli këtu, o bija ime?" Ajo tha: "Erdha të të përshëndes", sepse u turpërua t'i kërkonte dhe u kthye. Aliu e pyeti: "Çfarë bëre?" Ajo tha: "U turpërova t'i kërkoja." Atëherë shkuan të dy bashkë te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe Aliu tha: "O i Dërguari i Allahut, kam nxjerrë ujë aq shumë saqë më dhemb gjoksi." Ndërsa Fatimja tha: "Kam bluar aq shumë saqë më janë bërë duart me kallo. Allahu të ka sjellë robër lufte dhe bollëk, ndaj na jep një shërbëtor." Ai tha: "Pasha Allahun, nuk do t'ju jap juve e t'i lë banorët e Suffes me barqe të mbledhura nga uria, ndërkohë që nuk gjej çfarë të shpenzoj për ta. Por unë do t'i shes ata dhe do t'i shpenzoj vlerat e tyre për ta."
Ata u kthyen, ndërsa Pejgamberi (s.a.v.s.) u shkoi tek shtëpia kur ata ishin futur nën mbulesën e tyre; nëse mbulonin kokat, u zbuloheshin këmbët, e nëse mbulonin këmbët, u zbuloheshin kokat. Ata tentuan të ngriheshin, por ai u tha: "Qëndroni në vendet tuaja." Pastaj tha: "A t'ju tregoj për diçka më të mirë se ajo që më kërkuat?" Ata thanë: "Po." Ai tha: "Janë disa fjalë që mi mësoi Xhibrili (a.s.). Ai tha: Të thoni 'Subhanallah' dhjetë herë pas çdo namazi, 'Elhamdulilah' dhjetë herë dhe 'Allahu Ekber' dhjetë herë. E kur të shkoni në shtratin tuaj, thoni 'Subhanallah' tridhjetë e tri herë, 'Elhamdulilah' tridhjetë e tri herë dhe 'Allahu Ekber' tridhjetë e katër herë."
Aliu tha: "Pasha Allahun, nuk i kam lënë ato që kur i kam dëgjuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)."
Ibn el-Kevva i tha: "As në natën e Sifinit?" Ai u përgjigj: "Allahu ju vraftë, o njerëz të Irakut! [Po], as në natën e Sifinit."
Unë them: Një pjesë e këtij hadithi është në Sahih.
E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Ata bin es-Saib, prej të cilit ka dëgjuar Hammad bin Seleme para se të ngatërrohej (në memorien e tij), ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë të besueshëm.