17130 - Dhe nga Ebu Musa el-Esh'ariu, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Kushdo që goditet nga ndonjë brengë apo pikëllim, le të lutet me këto fjalë: O Allah, unë jam robi Yt, biri i robit Tënd dhe biri i robëreshës Sate. Balli im është në dorën Tënde, dispozita Jote mbi mua është e zbatuar, caktimi Yt mbi mua është i drejtë. Të lutem me çdo emër që Të takon Ty, me të cilin e ke emërtuar Veten Tënde, ose që e ke zbritur në Librin Tënd, ose që ia ke mësuar dikujt prej krijesave Tua, ose që e ke mbajtur të fshehur në diturinë e fshehtë tek Ti, që ta bësh Kuranin pranverë të zemrës sime, dritë të gjoksit tim, largim të pikëllimit tim dhe ikje të brengës sime".
Dikush tha: O i Dërguari i Allahut, i humbur është ai që i humbet këto fjalë. Ai tha: "Po". Tha: "Andaj thoni ato dhe mësojuani të tjerëve; sepse kushdo që i thotë ato dhe i mëson ato duke kërkuar
atë që përmbajnë ato, Allahu do t'ia largojë brengën e tij dhe do t'ia zgjasë gëzimin e tij".
E ka transmetuar et-Taberaniu, dhe në të ka transmetues që nuk i njoh.