17470 - Dhe nga Abdullah bin Mugaffel: «Një burrë takoi një grua që kishte qenë lavire në kohën e injorancës (Xhahilijetit), dhe filloi të luante me të derisa zgjati dorën drejt saj. Ajo i tha: 'Mjaft, sepse Allahu - Azze ve Xhelle - e ka larguar shirkun' - Affani tha një herë: 'e largoi Xhahilijetin dhe solli Islamin'. Burri u kthye dhe e goditi fytyrën pas murit duke u plagosur. Pastaj erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe e njoftoi atë, e ai tha: 'Ti je një rob të cilit Allahu i ka dashur të mirën. Kur Allahu ia dëshiron të mirën një robi, ia shpejton atij dënimin për mëkatin e tij, e kur ia dëshiron të keqen një robi, ia mban atij mëkatin derisa të vijë me të në Ditën e Kiametit sikur të ishte një gomar i egër'».
E transmeton Ahmedi dhe Taberaniu, përveç se ai (Taberaniu) tha: «Ndërsa ne ishim me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke dhënë besën nën pemë, dhe unë po i ngrija degët e saj nga koka e tij, kur erdhi një burrë me fytyrën që i rridhte gjak. Ai i tha: 'O i Dërguari i Allahut, u shkatërrova'. Ai tha: 'E çfarë të shkatërroi?'. Tha: 'Dola nga shtëpia ime dhe pashë një grua, e ndoqa me shikim dhe fytyra ime goditi murin, e më ndodhi kjo që po sheh'».
Dhe pjesa tjetër është e ngjashme. Burrat e Ahmedit janë burrat e Sahihut, po ashtu edhe njëri nga zinxhirët e Taberaniut.