17482 - Dhe nga Ibn Umeri (r.a.) ka thënë: Kur zbritën ajetet kërcënuese si fjala e Tij: ﴿إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا﴾ 'Vërtet, ata që hanë pasurinë e jetimëve padrejtësisht' [en-Nisa: 10], dhe si fjala e Tij: ﴿الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا﴾ 'Ata që hanë kamatën' [el-Bekare: 275], dhe si fjala e Tij: ﴿وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ﴾ 'Dhe kushdo që vret një besimtar me qëllim, ndëshkimi i tij është Xhehenemi' [en-Nisa: 93], ai tha: Ne dëshmonim për këdo që bënte diçka nga këto se ai do të ishte në Zjarr. Por kur zbriti fjala e Tij: ﴿إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ﴾ 'Vërtet, Allahu nuk fal që t'i bëhet shok Atij, por fal çfarë është më pak se kjo' [en-Nisa: 48], ne u përmbajtëm nga dëshmia (për Zjarrin), por kishim frikë për ta për shkak të asaj që Allahu kishte paralajmëruar për ta.
Transmeton et-Taberaniu, dhe në të është Ebu Ismeh, i cili është i braktisur (metruk).