17606 - Dhe nga Ebu Abd Rrabbi: Se ai e ka dëgjuar Muaviye bin Ebi Sufjanin mbi minber duke treguar: Se ai e ka dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) të thotë: «Një burrë e teproi ndaj vetes së tij, pastaj takoi një burrë dhe i tha: Ky tjetri ka vrarë nëntëdhjetë e nëntë persona, të gjithë me padrejtësi, a ka për mua pendim? Ai tha: Jo. Atëherë e vrau edhe atë. Pastaj erdhi te një tjetër dhe i tha: Ky tjetri ka vrarë njëqind persona, të gjithë me padrejtësi, a gjen për mua pendim? Ai i tha: Nëse të them se Allahu nuk ia pranon pendimin atij që pendohet, të kam gënjyer. Këtu afër është një popull që adhuron Allahun, shko tek ata dhe adhuroje Allahun bashkë me ta. Ai u drejtua drejt tyre, por vdiq rrugës. Atëherë u mblodhën engjëjt e mëshirës dhe engjëjt e dënimit. Allahu dërgoi tek ata një engjëll e u tha: Matni hapësirën mes dy vendeve, e cilitdo vend t'i jetë më afër, ai i përket atyre. Ata e gjetën atë më afër vendit të të penduarve sa një majë gishtash, kështu që ai u fal».
E ka transmetuar Taberaniu me dy zinxhirë transmetimi, dhe burrat e njërit prej tyre janë burrat e Sahihut përveç Ebu Abd Rrabbi, i cili është i besueshëm (thikatun). Gjithashtu e ka transmetuar Ebu Jala në mënyrë të ngjashme.