17614 - Dhe nga Xhundubi transmetohet se ka thënë: «Erdhi një beduin, e uli devenë e tij, pastaj e lidhi atë. Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) fali namazin, ai shkoi te deveja e tij, e zgjidhi, pastaj hipi mbi të dhe thirri: O Allah, më mëshiro mua dhe Muhamedin, dhe mos përfshi askënd tjetër në mëshirën tonë. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "A thoni se ai është më i humbur apo deveja e tij? A nuk e dëgjuat atë që tha?". Ata thanë: Po. Ai tha: "Ti e kufizove atë, ndërkohë që mëshira e Allahut është e gjerë. Vërtet Allahu - i Madhëruar dhe i Lartësuar - krijoi njëqind mëshira, dhe zbriti një mëshirë me të cilën krijesat tregojnë mëshirë mes vete: xhindet e tyre, njerëzit e tyre dhe kafshët e tyre, ndërsa tek Ai janë nëntëdhjetë e nëntë. A thoni se ai është më i humbur apo deveja e tij?"». Thashë: E ka transmetuar Ebu Davudi shkurtimisht.
E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu, dhe burrat e Ahmedit janë burrat e Sahihut, përveç Ebu Ubejj Abdullah el-Xhushemiut, të cilin nuk e ka konsideruar askush si të dobët.