18573 - Dhe nga Omer bin el-Hattabi ka thënë: «Xhibrili erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) në një kohë që nuk ishte koha e zakonshme kur ai vinte, kështu që i dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ngrit drejt tij dhe i tha: "O Xhibril, pse po të shoh me ngjyrë të ndryshuar?". Ai tha: Nuk erdha te ti derisa Allahu - i Madhëruar dhe i Lartësuar - urdhëroi për çelësat e Zjarrit. Atëherë i dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "O Xhibril, më përshkruaj Zjarrin dhe më cilëso Xhehenemin". Xhibrili tha: Vërtet Allahu - i Madhëruar - urdhëroi për Xhehenemin dhe u ndez mbi të një mijë vjet derisa u zbardh, pastaj urdhëroi për të dhe u ndez mbi të
një mijë vjet derisa u skuq, pastaj urdhëroi dhe u ndez mbi të një mijë vjet derisa u nxir, kështu që ai është i zi e i errët, shkëndijat e tij nuk ndriçojnë dhe flaka e tij nuk fiket. Pasha Atë që të dërgoi me të Vërtetën, sikur sa vrima e një gjilpëre të hapej nga Xhehenemi, do të vdisnin të gjithë ata që janë në tokë nga nxehtësia e tij. Pasha Atë që të dërgoi me të Vërtetën, sikur një nga rojet e Xhehenemit t'u shfaqej njerëzve të kësaj bote dhe ta shikonin atë, do të vdisnin të gjithë ata që janë në tokë nga shëmtia e fytyrës së tij dhe nga era e tij e keqe. Pasha Atë që të dërgoi me të Vërtetën, sikur një hallkë nga hallkat e zinxhirit të banorëve të Zjarrit, të cilin Allahu e ka cilësuar në Librin e Tij, të vendosej mbi malet e kësaj bote, ato do të shkriheshin dhe nuk do të ndaleshin derisa të përfundonin në tokën më të poshtme. Atëherë i dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Më mjafton o Xhibril, që të mos më çahet zemra e të vdes". Tha: Atëherë i dërguari i Allahut (s.a.v.s.) shikoi Xhibrilin ndërsa ai po qante, dhe i tha: "Po qan o Xhibril, ndërkohë që ti ke atë pozitë që ke te Allahu?! ". Ai tha: E pse të mos qaj? Unë jam më i merituari për të qarë, mbase në dijen e Allahut jam në një gjendje tjetër nga kjo që jam, dhe nuk e di, mbase sprovohem me atë që u sprovua Iblisi, i cili ishte prej engjëjve, dhe nuk e di, mbase sprovohem me diçka të ngjashme me atë që u sprovuan Haruti dhe Maruti. Tha: Atëherë i dërguari i Allahut (s.a.v.s.) qau dhe qau edhe Xhibrili (a.s.), dhe nuk pushuan së qari derisa u thirrën: O Xhibril, dhe o Muhamed, vërtet Allahu - i Madhëruar dhe i Lartësuar - ju ka siguruar që të mos e kundërshtoni Atë. Atëherë Xhibrili (a.s.) u ngjit, ndërsa i dërguari i Allahut (s.a.v.s.) doli dhe kaloi pranë një grupi nga Ensarët që po qeshnin dhe po luanin, e u tha: "A po qeshni ndërkohë që pas jush është Xhehenemi? Sikur ta dinit atë që unë di, do të qeshnit pak e do të qanit shumë, dhe nuk do t'ju shijonte ushqimi e as pija, dhe do të dilnit nëpër rrugë duke i thirrur Allahut - të Madhëruar dhe të Lartësuar - me përgjërim".
Atëherë u thirr: O Muhamed, mos i bëj robërit e Mi të humbin shpresën, Unë të dërgova ty si lehtësues dhe nuk të dërgova si vështirësues. Atëherë i dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Synoni të drejtën dhe afrohuni (drejt saj)"».
E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Selam el-Tauil, i cili është i rënë dakord për dobësinë e tij.