⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
18698 - Dhe nga Feletan bin Asimi, i cili ka thënë: «Pejgamberi (s.a.v.s.) ishte në një mexhlis, kur sytë e tij u fiksuan te një burrë që po ecte në xhami. Ai tha: "O filan!". Ai u përgjigj: Të bindem, o i Dërguari i Allahut! - dhe sa herë që fliste me të, thoshte: O i Dërguari i Allahut. Pejgamberi i tha: "A dëshmon se unë jam i Dërguari i Allahut?". Ai tha: Jo. Pejgamberi tha: "A e lexon Tevratin?". Ai tha: Po. Tha: "Po Inxhilin?". Ai tha: Po. Tha: "Po Kuranin?". Ai tha: Për Atë në dorën e të Cilit është shpirti im, po të dëshiroja, do ta lexoja. Pastaj Pejgamberi e pyeti me insistim: "A më gjen mua në Tevrat dhe në Inxhil?". Ai tha: Ne gjejmë shembullin tënd, shembullin e vendit prej nga do të dalësh dhe shembullin e pamjes tënde. Ne shpresonim që ai të ishte prej nesh, por kur dole ti, u frikësuam se mos ishe ti ai. Pastaj vështruam dhe pamë se ti nuk je ai. Pejgamberi tha: "E pse kështu?". Ai tha: Bashkë me të, nga umeti i tij, do të jenë shtatëdhjetë mijë veta që nuk do të kenë as llogari e as dënim, ndërsa me ty janë vetëm një grup i vogël njerëzish. Atëherë Pejgamberi tha: "Për Atë në dorën e të Cilit është shpirti im, unë jam ai, dhe ata janë umeti im, dhe ata janë më shumë se shtatëdhjetë
mijë e shtatëdhjetë mijë»".
E ka transmetuar El-Bezzari dhe burrat e tij janë të besueshëm.