21 - Na ka treguar Muhamed bin el-Haxhaxh bin Sulejman el-Hadramiu, i cili ka thënë: Na ka treguar Ali bin Ma'bedi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Jusufi, nga Ibn Ebi Lejla, nga Ebu ez-Zubejri, nga Xhabiri, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se ai: ka ndaluar të urinohet në ujin e qetë e pastaj të merret abdest në të ⁽⁴¹⁾.
Ebu Xhaferi ka thënë: Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) veçoi ujin që nuk rrjedh nga uji që rrjedh, së bashku me atë që përmbahet në këto transmetime, ne kuptuam nga kjo se ai e bëri këtë dallim sepse papastërtia (nexhaseti) depërton në ujin që nuk rrjedh, ndërsa nuk depërton në ujin që rrjedh. Gjithashtu është transmetuar nga Pejgamberi (s.a.v.s.) lidhur me larjen e enës nga lëpirja e qenit, gjë të cilën do ta përmendim në një vend tjetër të këtij libri tonë, në dashtë Allahu i Madhëruar. Kjo është dëshmi për papastërtinë e enës dhe papastërtinë e ujit të saj, edhe pse kjo nuk mbizotëron mbi erën, ngjyrën apo shijen e tij. Saktësimi i kuptimeve të këtyre transmetimeve kërkon, në atë që kemi përmendur në këtë kapitull lidhur me kuptimet e hadithit të pusit Bida'ah, atë që përshkruam, në mënyrë që kuptimet e tij dhe kuptimet e këtyre transmetimeve të përputhen dhe të mos bien në kundërshtim. Ky është gjykimi për ujin që nuk rrjedh kur në të bie papastërtia, sipas rrugës së saktësimit të kuptimeve të transmetimeve. Megjithatë, disa njerëz ⁽⁴²⁾ kanë caktuar një kufi për këtë, duke thënë: Nëse uji arrin sasinë prej dy qypave (kulletejni), ai nuk mban papastërti, dhe kanë argumentuar për këtë me atë që...