145. Na ka treguar Ibn Ebi Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Muhamed bin el-Minhali, i cili ka thënë: Na ka treguar Jezid bin Zurej'i, i cili ka thënë: Na ka treguar Ruh bin el-Kasimi, nga Abdullah bin Muhamedi, nga er-Rebi'i, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) të njëjtën gjë ⁽²¹²⁾.
Ebu Xhaferi ka thënë: Në këto transmetime thuhet se rregulli për veshët, si për pjesën e përparme ashtu edhe për atë të pasme, është se ata janë pjesë e kokës. Transmetimet për këtë janë të shumta (mutavatir), ndërsa ato që e kundërshtojnë këtë nuk janë të tilla.
Kjo është ana e kësaj çështjeje nga pikëpamja e transmetimeve.
Sa i përket anës së arsyes (analogjisë), ne shohim se dijetarët nuk kanë mospajtime se gruaja në ihram nuk lejohet ta mbulojë fytyrën e saj, por i lejohet ta mbulojë kokën. Të gjithë janë pajtuar se ajo mund t'i mbulojë veshët e saj, si pjesën e jashtme ashtu edhe atë të brendshme. Kjo tregon se rregulli për ta është i njëjtë me rregullin e kokës gjatë mes'hit, e jo me rregullin e fytyrës.
Një argument tjetër është se kemi parë që ata nuk kanë mospajtime se pjesa e pasme e veshëve fshihet (i jepet mes'h) bashkë me kokën, ndërsa kanë pasur mospajtime për pjesën e përparme të tyre, siç e kemi përmendur.
Kur e shqyrtuam këtë, pamë se gjymtyrët për të cilat ka pajtim se janë obligative (farz) në abdest janë: fytyra, duart, këmbët dhe koka. Fytyra lahet e tëra, po ashtu duart dhe këmbët; asnjë pjesë e këtyre gjymtyrëve nuk ka rregull ndryshe nga pjesa tjetër e tyre. Përkundrazi, rregulli për çdo gjymtyrë është unik: ose lahet e tëra, ose i jepet mes'h tërësisht.
Meqë janë pajtuar se pjesa e pasme e veshëve duhet të fshihet (mes'h), atëherë sipas arsyes edhe pjesa e përparme duhet të jetë ashtu, dhe rregulli për veshët duhet të jetë unik për të gjithë veshin, ashtu siç është rregulli për gjymtyrët e tjera që përmendëm.
Kjo është ana e arsyes në këtë kapitull, dhe ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit (Allahu i mëshiroftë), e këtë e kanë thënë edhe një grup nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.).