196 - Na ka treguar Abu Bakrah, ka thënë: Na ka treguar Abu Dawud, ka thënë: Na ka treguar Abu 'Awanah. . . dhe përmendi të njëjtën gjë ⁽²⁸⁰⁾.
Ka thënë
Abu Xha'feri: Abdullah bin Amru (r.a.) përmendi se ata fshinin (këmbët) derisa i urdhëroi i Dërguari i Allahut
(s.a.v.s.) për plotësimin e abdestit dhe i paralajmëroi duke thënë: "Mjerë për thembat nga zjarri".
Kjo tregon se gjykimi i fshirjes që ata bënin është shfuqizuar nga ajo që erdhi më vonë nga ajo që përmendëm, kështu që ky është gjykimi i këtij kapitulli nga rruga e transmetimeve.
Sa i përket
aspektit nga rruga e arsyes, ne kemi përmendur më parë në këtë kapitull nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)
shpërblimin që ka ai që lan këmbët e tij në abdest, kështu që me këtë vërtetohet se ato janë nga gjymtyrët që lahen (në
abdest) ⁽²⁸¹⁾
dhe se ato nuk janë si koka, e cila fshihet në abdest, dhe ai që e lan atë nuk ka shpërblim për larjen e saj. Dhe kjo
që është vërtetuar me këto transmetime [është] mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit (r.h.).
Njerëzit kanë pasur mospajtime rreth fjalës së Allahut të Lartësuar: {dhe këmbët tuaja} [el-Maide: 6], ku një grup ⁽²⁸²⁾ e lidhën atë me fjalën e Allahut të Lartësuar {dhe fshini kokat tuaja} duke e kufizuar në kuptimin "dhe fshini kokat tuaja dhe këmbët tuaja". Ndërsa një grup tjetër ⁽²⁸³⁾ e lidhën atë me fjalën {lani fytyrat tuaja dhe duart tuaja deri në bërryla} [el-Maide: 6], kështu që e lexuan
{dhe këmbët tuaja} [el-Maide: 6] si vazhdimësi e fjalës së Tij: lani fytyrat tuaja, lani duart tuaja dhe lani këmbët tuaja, bazuar në elipsën dhe renditjen.
Për këtë kanë pasur mospajtime shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe ata pas tyre. Prej asaj që është transmetuar prej tyre rreth kësaj është.