٢١٩ - حدثنا يونس قال: ثنا ابن وهب، قال: أخبرني أسامة بن زيد وابن جريج، وابن سمعان، عن محمد بن المنكدر، عن جابر بن عبد الله، قال: ذهب رسول الله ﷺ إلى امرأة من الأنصار ومعه أصحابه، فقربت (314) لهم شاة مصليّة فأكل وأكلنا، ثم حانت الظهر، فتوضأ، وصلى، ثم رجع إلى فضل طعامه فأكل، ثم حانت العصر، فصلى ولم يتوضأ (315).
قال أبو جعفر: ففي هذا الحديث أنه صلى الظهر والعصر بوضوئه الذي كان في وقت الظهر.
وقد يجوز أن يكون وضوءه لكل صلاة -على ما روى بريدة- (316)، كان ذلك على التماس الفضل لا على الوجوب.
فإن قال قائل: فهل في هذا من فضل فيلتمس؟ قيل له نعم قد
#219
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
219
- Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ibn Vehbi, i cili ka thënë: Më ka njoftuar Usame bin Zejdi, Ibn Xhurejxhi dhe Ibn
Sem'ani, nga Muhamed bin el-Munkediri, nga Xhabir bin Abdullahu, i cili ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)
shkoi te një grua nga Ensarët bashkë me shokët e tij, e ajo u ofroi (314) atyre një dele të pjekur, kështu që ai hëngri dhe ne hëngrëm. Pastaj erdhi koha e drekës, ai mori abdest dhe u fal. Pastaj u kthye te pjesa e mbetur e ushqimit të tij dhe hëngri. Pastaj erdhi koha e ikindisë, ai u fal dhe nuk mori abdest