544 - Ibn Abi Dawudi na ka treguar, ka thënë: Na ka treguar Abu Kurajbi, ka thënë: Na ka treguar Muavije bin Hishami, nga Shejbani ⁽⁷²⁷⁾, nga Xhabiri, nga Abdullah bin Muhammedi, nga Abu Bekr bin Muhammed bin Amr bin Hazmi, nga Abdullah bin Alkame bin el-Fagva, nga babai i tij, i cili ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kur ishte [xhunub ose] ⁽⁷²⁸⁾ urinonte, ne i flisnim e ai nuk na fliste, dhe e përshëndetnim me selam e ai nuk na e kthente selamin, derisa zbriti ajeti: ﴿يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ﴾ [El-Maide: 6] ⁽⁷²⁹⁾.
Ka thënë Abu Xhaferi ⁽⁷³⁰⁾: Alkameja njoftoi në këtë hadith nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se gjykimi për xhunubin para zbritjes së këtij ajeti ishte që ai të mos fliste dhe të mos e kthente selamin, derisa Allahu i Madhëruar e shfuqizoi këtë me këtë ajet, duke e bërë obligim pastrimin posaçërisht për atë që dëshiron të falet.
Me këtë vërtetohet se hadithi i Abu el-Xhuhejmit, hadithi i Ibn Omerit, Ibn Abbasit dhe el-Muhaxhirit janë të gjithë të shfuqizuar, dhe se gjykimi që gjendet në hadithin e Aliut (r.a.) është i mëvonshëm se gjykimi që gjendet në to, e këtë e dëshmon gjithashtu