⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
644
- Dhe na ka treguar Muhamed bin al-Haxhaxh, ka thënë: na ka treguar Ali bin Ma'bed, ka thënë: na ka treguar Ebu Jusuf, nga al-Rebi' bin Bedr, ka thënë: më ka treguar babai im, nga gjyshi im, nga Asla' al-Temimi, i cili ka thënë: Isha me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në një udhëtim, e ai më tha: "O Asla', çohu dhe përgatit kafshën për ne". Thashë: O i Dërguari i Allahut, më ka zënë xhunubllëku pas teje. Tha: Ai heshti ndaj meje derisa i erdhi Xhibrili me ajetin e tejemumit, e më pas më tha: "O Asla', çohu
dhe bëj tejemum me dhe të pastër, me dy goditje: një goditje për fytyrën tënde dhe një goditje për krahët e tu, pjesën e jashtme dhe të brendshme të tyre". Kur arritëm te uji, ai tha: "O Asla', çohu dhe lahu (bëj gusël)
(859).
Pasi ata ranë në kundërshtim rreth tejemumit se si bëhet, dhe këto transmetime ndryshuan në të, ne iu kthyem shqyrtimit të kësaj çështjeje, për të nxjerrë prej këtyre thënieve një thënie të saktë.
E morëm parasysh këtë dhe gjetëm se abdesi bëhet në gjymtyrët që Allahu i Madhëruar i ka përmendur në Librin e Tij, ndërsa tejemumi ka rënë për disa prej tyre, kështu që ka rënë për kokën dhe këmbët. Pra, tejemumi bëhet në disa prej gjymtyrëve që bëhet abdesi.
Me këtë u bë e pavlefshme thënia e atij që thotë: "Ai është deri në supe", sepse kur ra për kokën dhe këmbët, të cilat janë pjesë e abdesit, ishte më parësore që të mos ishte obligim për atë që nuk është pjesë e abdesit.
Pastaj pati mospajtim për krahët, a duhet t'u bëhet tejemum apo jo?
Pamë se fytyrës i bëhet tejemum me dhe ashtu siç lahet me ujë, dhe pamë se kokës dhe këmbëve nuk u bëhet tejemum fare.
Kështu, ajo që ra tejemumi për një pjesë të saj, ra për të gjithën, dhe ajo që u bë obligim tejemumi në të, ishte njësoj si abdesi, sepse ai u bë zëvendësim për të.
Kur u vërtetua se një pjesë e asaj që lahet nga duart në rastin e pranisë së ujit, plotësohet në rastin e mungesës së ujit, u vërtetua me këtë se tejemumi në duar është deri në bërryla, si analogji dhe shqyrtim mbi atë që shpjeguam.
Dhe kjo është thënia e Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit, Allahu i Madhëruar i mëshiroftë.
Dhe kjo është transmetuar në lidhje me këtë nga Ibn Omeri dhe Xhabiri (r.anhuma).