703
- Na ka treguar Ibn Ebi Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Zuhejr bin Abbadi, i cili ka thënë: Na ka treguar Jezid bin Ata, nga Ebu Ishaku, nga Alkame dhe El-Esvedi, të cilët kanë thënë: Ka thënë Ibn Mes'udi... dhe përmendi të ngjashmen ⁽⁹²⁷⁾.
Në këtë hadith ka diçka që tregon se Pejgamberi (s.a.v.s.) u ul për të kryer nevojën në një vend ku nuk kishte gurë, për shkak të fjalës së tij drejtuar Abdullahut: "Më jep tre gurë".
Sikur të kishte pranë tij diçka prej tyre, nuk do të kishte pasur nevojë që t'ia jepte nga një vend tjetër.
Kur Abdullahu i solli dy gurë dhe një bajgë, ai e hodhi bajgën dhe i mori dy gurët; kjo tregon për përdorimin e dy gurëve prej tij dhe se ai ka parë që pastrimi (istixhmari) me to mjafton ashtu siç mjafton pastrimi me tre.
Sepse, sikur të mos mjaftonte pastrimi me më pak se tre, ai nuk do të mjaftohej me dy gurë dhe do ta urdhëronte Abdullahun që t'i kërkonte një të tretë.
Në lënien e kësaj ka argument për mjaftueshmërinë e tij me dy gurë, dhe kjo është ana e këtij kapitulli nga rruga e saktësimit të kuptimeve të transmetimeve (ethar).
Sa i përket anës së arsyes (analogjisë), ne kemi parë se jashtëqitja dhe urina, nëse lahen me ujë një herë dhe me këtë zhduket gjurma ose era e tyre derisa nuk mbetet asgjë prej tyre, vendi i tyre është pastruar me këtë.
Sikur të mos zhdukej me këtë ngjyra apo era e tyre, do të kishte nevojë për larjen e dytë.
Nëse lahet për herë të dytë dhe zhduket ngjyra dhe era e tyre, pastrohet me këtë, ashtu siç pastrohet me të parën.
Sikur të mos zhdukej ngjyra apo era e tyre me larjen dy herë, do të kishte nevojë që të laheshin pas kësaj derisa të zhdukej ngjyra dhe era e tyre.
Pra, ajo që synohet në larjen e tyre është zhdukja e tyre me atë që i zhduk prej larjes, dhe nuk është synuar në këtë një sasi e caktuar e larjes që nuk mjafton ajo që është më pak se ajo.
Rrjedhimisht, analogjia për këtë është që edhe pastrimi me gurë (istixhmari) të jetë po ashtu; nuk synohet nga gurët në këtë një sasi e caktuar që nuk mjafton pastrimi me më pak se ajo, por mjafton prej kësaj ajo që e largon papastërtinë, qoftë pak apo shumë.
Dhe kjo është analogjia (el-nedher), dhe ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamed bin el-Hasanit, Allahu i mëshiroftë.