Hadith #754 - Sharh Ma'ani al-Athar (Explanation of the Meanings of the Traditions)

٧٥٤ - حدثنا علي بن معبد، قال: ثنا موسى بن داود، قال: ثنا همام (ح).
وحدثنا محمد بن خزيمة، قال: ثنا محمد بن سنان العوقي، قال: ثنا همام (ح).
وحدثنا ابن أبي داود، قال: ثنا أبو الوليد، وأبو عمر الحوضي، قالا: ثنا همام … ثم ذكروا مثله بإسناده ⁽⁶⁾.
قال أبو جعفر: ففي هذا الحديث أنه يقول في أول الأذان: الله أكبر أربع مرات.
وكان هذا القول -عندنا- أصح القولين في النظر؛ لأنا رأينا الأذان منه ما يردد في موضعين، ومنه ما لا يردّد إنما يذكر في موضع واحد.
فأما ما يذكر في موضع واحد ولا يكرر فالصلاة والفلاح، فذلك ينادى بكل واحد منه مرتين.
والشهادة تذكر في موضعين، في أول الأذان وفي آخره فتثنّى في أوله فيقال: أشهد أن لا إله إلا الله -مرتين- ثم يفرد في آخره فيقال: لا إله إلا الله ولا يثنى ذلك.
فكان ما يثنى من الأذان إنما يثني على نصف ما هو عليه في الأول، وكان التكبير يذكر في موضعين، في أول الأذان وبعد الفلاح.
فأجمعوا أنه بعد الفلاح يقول: الله أكبر، الله أكبر.
فالنظر على ما وصفنا أن يكون ما اختلف فيه، مما يبتدأ به الأذان من التكبير أن يكون مثل ما يثني به قياسا ونظرا على ما بينا من الشهادة أن لا إله إلا الله فيكون ما يبتدأ به الأذان من التكبير على ضعف ما يثنى به من التكبير.
فإذا كان الذي يثنى هو: الله أكبر الله أكبر، كان الذي يبتدأ به هو ضعفه الله أكبر الله أكبر الله أكبر الله أكبر، فهذا هو النظر الصحيح.
وهو قول أبي حنيفة، وأبي يوسف، ومحمد ﵏.
غير أن أبا يوسف ﵀ قد روي عنه أيضا في ذلك مثل القول الأول.
والموضع الآخر الذي اختلفوا فيه منه هو الترجيع، فذهب قوم ⁽⁷⁾ إلى الترجيع، وتركه آخرون ⁽⁸⁾.
واحتجوا في ذلك بما

#754

⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.

754 - Na ka treguar Ali bin Ma'bed, ka thënë: Na ka treguar Musa bin Davud, ka thënë: Na ka treguar Hemmam (h).
Dhe na ka treguar Muhamed bin Huzejme, ka thënë: Na ka treguar Muhamed bin Sinan el-Avki, ka thënë: Na ka treguar Hemmam (h).
Dhe na ka treguar Ibn Ebi Davud, ka thënë: Na ka treguar Ebu el-Velid dhe Ebu Omer el-Havdi, kanë thënë: Na ka treguar Hemmam ... pastaj përmendën të njëjtën gjë me zinxhirin e tij të transmetimit ⁽⁶⁾.

Ebu Xha'feri ka thënë: Në këtë hadith thuhet se ai thotë në fillim të ezanit: Allahu Ekber katër herë.

Dhe ky mendim - sipas nesh - ishte më i sakti nga dy mendimet në aspektin e arsyes; sepse ne pamë që ezani përbëhet nga pjesë që përsëriten në dy vende dhe pjesë që nuk përsëriten, por përmenden vetëm në një vend.

Sa i përket asaj që përmendet në një vend dhe nuk përsëritet, ato janë namazi dhe shpëtimi, kështu që thirret me secilën prej tyre dy herë.

Dëshmia përmendet në dy vende, në fillim të ezanit dhe në fund të tij, kështu që bëhet dyshe në fillim të tij duke thënë: Eshhedu en la ilahe il-lallah - dy herë - pastaj veçohet në fund duke thënë: La ilahe il-lallah, dhe nuk bëhet dyshe.

Kështu, ajo që bëhet dyshe nga ezani, bëhet dyshe vetëm sa gjysma e asaj që është në fillim. Tekbiri përmendet në dy vende, në fillim të ezanit dhe pas felah-ut.

Dhe ata ranë dakord që pas felah-ut thotë: Allahu Ekber, Allahu Ekber.

Arsyetimi sipas asaj që përshkruam është që ajo për të cilën u divergjuan, sa i përket tekbirit me të cilin fillon ezani, të jetë si ajo që përsëritet, bazuar në analogjinë dhe arsyetimin që sqaruam për dëshminë "La ilahe il-lallah", kështu që tekbiri me të cilin fillon ezani të jetë sa dyfishi i tekbirit që përsëritet.

Nëse ai që përsëritet është: Allahu Ekber, Allahu Ekber, atëherë ai me të cilin fillohet është dyfishi i tij: Allahu Ekber, Allahu Ekber, Allahu Ekber, Allahu Ekber. Ky është arsyetimi i saktë.

Dhe ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit (a.s.).

Megjithatë, nga Ebu Jusufi (a.s.) është transmetuar gjithashtu në këtë çështje diçka e ngjashme me mendimin e parë.

Vendi tjetër ku ata kanë divergjuar është terxhi' (përsëritja), ku një grup ⁽⁷⁾ shkoi drejt terxhi'-it, ndërsa të tjerët ⁽⁸⁾ e lanë atë.

Dhe argumentuan për këtë me atë që...

Database ID: 113676 Views: 8