767 - Na ka treguar Ibn Marzuk, i cili ka thënë: Na ka treguar Vehb bin Xherir, i cili ka thënë: Na ka treguar Shu'be, nga Ebu Xha'fer el-Farra, nga Muslimi - i cili ishte muezin i banorëve të Kufës -, nga Ibn Umari, i cili ka thënë: Ezani në kohën e Pejgamberit (s.a.v.s.) ishte dy nga dy (herë), ndërsa ikameti një nga një (herë), përveçse kur thoshte: "Kad kametis-salatu", e thoshte atë dy herë. Kështu e dinim se ishte ikameti, pastaj ndonjëri prej nesh merrte abdest dhe dilte ⁽²³⁾.
Dhe ata argumentuan për këtë edhe nga aspekti i arsyes (analogjisë), duke thënë: Kemi parë se ajo që ishte e përsëritur në ezan, nuk bëhet dyshe në herën e dytë (në ikamet) përveçse duke u bërë përgjysmë e asaj që ishte në fillim, dhe ikameti nuk fillohet me të (si i pavarur), por ai vjen pas ezanit.
Kështu që arsyeja (analogjia) mbi këtë ishte që ajo që gjendet në të (ikamet) prej asaj që është në ezan të mos jetë dyshe, ndërsa ajo që gjendet në të e që nuk është në ezan të jetë dyshe. I gjithë ikameti është në ezan përveç "Kad kametis-salatu", prandaj i gjithë ikameti thuhet njësh dhe nuk thuhet dyshe përveç "Kad kametis-salatu", sepse ajo përsëritet pasi nuk është pjesë e ezanit.
Të tjerë i kundërshtuan ata në të gjithë këtë ⁽²⁴⁾, dhe thanë: Ikameti është i gjithi dyshe-dyshe, njësoj si ezani, përveçse në fund të tij thuhet: "Kad kametis-salatu, kad kametis-salatu".
Dhe thanë: Sa i përket asaj që përmendët nga Bilali, është transmetuar prej tij e kundërta e kësaj, të cilën do ta përmendim nëse dëshiron Allahu i Madhëruar.