811
- Na ka treguar Fehd, i cili ka thënë: Na ka treguar Muhammed bin Seid bin el-Asbehani, i cili ka thënë: Na ka treguar Abdus-Selam bin
Harb, nga Ebu el-Umejs, nga Abdullah bin Muhammed bin Abdullah bin Zejd, nga babai i tij,
nga gjyshi i tij, i cili ka thënë: Erdha te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe e njoftova se si e pashë ezanin, e ai tha: "Mësoja ato
Bilalit, sepse ai e ka zërin më kumbues se ti." Kur Bilali thirri ezanin, Abdullahu u ndje keq, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.),
e urdhëroi atë që të thërriste ikametin ⁽⁷⁶⁾.
Ebu Xhafer ka thënë: Pasi këto dy hadithe bien në kundërshtim me njëri-tjetrin, ne dëshiruam të kërkojmë gjykimin e këtij kapitulli përmes rrugës së arsyes për të nxjerrë nga këto dy thënie një thënie të saktë.
Ne vështruam në këtë dhe gjetëm se parimi i rënë dakord është se nuk duhet që dy burra të thërrasin një ezan të vetëm, ku secili prej tyre thërret një pjesë të tij.
Prandaj, ekziston mundësia që ezani dhe ikameti të jenë po ashtu, të mos i kryejë ato përveçse një person i vetëm.
Dhe ekziston mundësia që ato të jenë si dy gjëra të ndara ⁽⁷⁷⁾, kështu që nuk ka problem që secilën prej tyre ta marrë përsipër një burrë i veçantë.
Ne vështruam në këtë dhe pamë se namazi ka shkaqe që i paraprijnë atij, siç është thirrja për të përmes ezanit dhe ikameti për të; kjo vlen për të gjitha namazet.
Dhe pamë se xhumasë i paraprin hytbeja, e cila është e domosdoshme, kështu që namazi ishte i lidhur me hytben, dhe kushdo që e fal xhumanë pa hytbe, namazi i tij është i pavlefshëm derisa hytbeja t'i ketë paraprirë namazit.
Dhe pamë se imami nuk duhet të jetë dikush tjetër përveç hatibit, sepse secili prej tyre është i lidhur me tjetrin.
Pasi ato ishin të domosdoshme, nuk duhej që ai që i kryen ato të ishte kush tjetër përveçse një person i vetëm.
Dhe pamë se ikameti është bërë gjithashtu nga shkaqet e namazit, dhe ata ranë dakord se nuk ka problem që atë ta marrë përsipër dikush tjetër përveç imamit. Pasi atë e merr përsipër dikush tjetër përveç imamit, ndërkohë që ajo është pjesë e namazit, më afër tij sesa ezani, atëherë nuk ka problem që atë ta marrë përsipër dikush tjetër nga ai që merr përsipër ezanin.
Ky është mendimi i bazuar në arsye, dhe ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhammed bin el-Hasanit, Allahu i mëshiroftë.