⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
879
- Na ka treguar Ibn Marzuk, i cili ka thënë: Na ka treguar Affani, i cili ka thënë: Na ka njoftuar Hammadi, i cili ka thënë: Na ka njoftuar Thabiti, se ata e pyetën Enes bin Malikun: A kishte i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) unazë? Ai tha: Po. Pastaj tha: Ai e vonoi namazin e jacisë një natë derisa gati kaloi gjysma e natës, ose deri në gjysmën e natës … pastaj përmendi të njëjtën gjë
(159).
Në këto transmetime thuhet se ai (s.a.v.s.) e fali jacinë pas kalimit të një të tretës së natës, kështu që me këtë vërtetohet se me kalimin e një të tretës së natës nuk del koha e saj.
Por kuptimi i kësaj sipas nesh, e Allahu e di më së miri, është se koha më e mirë e namazit të jacisë në të cilën falet, është që nga koha kur zhduket muzgu e deri në një të tretën e natës, dhe kjo është koha në të cilën i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e falte atë, sipas asaj që përmendëm në hadithin e Aishes (r.a.). Pastaj, ajo që vjen pas kësaj derisa të kalojë gjysma e natës është në vlerë, më pak se kjo, në mënyrë që këto transmetime të mos bien në kundërshtim me njëra-tjetrën.
Pastaj deshtëm të shohim, a ka mbetur diçka nga koha e saj pas kalimit të gjysmës së natës? Shikuam rreth kësaj dhe ja