883 - Na ka treguar Ali bin Ma'bed dhe Ebu Bishr er-Rakiki, të cilët kanë thënë: Na ka treguar Haxhaxh bin Muhamed, nga Ibn Xhurejxhi, i cili ka thënë: Më ka njoftuar Mugire bin Hakim, nga Umm Kulthum bint Ebi Bekr, se ajo e ka njoftuar atë nga Aishja, nëna e besimtarëve, se ajo ka thënë: Pejgamberi (s.a.v.s.) e vonoi namazin e jacisë një natë derisa kaloi pjesa më e madhe e natës,

dhe derisa njerëzit në xhami i zuri gjumi, pastaj doli dhe u fal e tha: "Kjo është koha e tij, sikur të mos i rëndoja umetit tim." Në këtë ka argument se ai e fali atë pasi kishte kaluar pjesa më e madhe e natës, dhe njoftoi se kjo është kohë për të ⁽¹⁶³⁾.

Kështu, u vërtetua me saktësimin e këtyre transmetimeve se fillimi i kohës së jacisë së fundit është nga momenti kur zhduket muzgu derisa të kalojë e gjithë nata, por ajo ndahet në tri kohë. Sa i përket kohës prej kur hyn koha e saj derisa të kalojë një e treta e natës, kjo është koha më e mirë në të cilën falet. Ndërsa pas kësaj derisa të plotësohet gjysma e natës, vlera është më e vogël se ajo. Kurse pas gjysmës së natës, vlera është më e vogël se gjithçka para saj.

Gjithashtu është transmetuar edhe nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) lidhur me kohën e saj diçka që tregon atë që përmendëm.