910
- Na ka treguar Ibn Ebi Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Musaddadi, i cili ka thënë: Na ka treguar Jahja, nga Ubejdullahu, nga Nafiu, nga Ibn Umeri, se ai, kur nxitonte në udhëtim, i bashkonte namazin e akshamit dhe të jacisë pasi zhdukej muzgu, dhe thoshte: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), kur nxitonte në udhëtim, i bashkonte ato të dyja" ⁽¹⁹²⁾.
Ata thanë: Në këtë ka argument për formën e bashkimit të tij (s.a.v.s.), se si ishte.

Argumenti i kundërshtarëve të tyre ndaj tyre ishte se hadithi i Ejubit, në të cilin ai tha: "Udhëtoi derisa u zhduk muzgu, pastaj zbriti", të gjithë shokët e Nafiut nuk e kanë përmendur këtë, as Ubejdullahu, as Maliku, as Lejthi, e as ata prej të cilëve kemi transmetuar hadithin e Ibn Umerit në këtë kapitull.

Ai vetëm se njoftoi për veprimin e Ibn Umerit dhe përmendi bashkimin nga Pejgamberi (s.a.v.s.), por nuk përmendi se si i bashkoi. Sa i përket hadithit të Ubejdullahut: "Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i bashkoi ato të dyja", pastaj përmendi bashkimin e Ibn Umerit se si ishte dhe se ishte pasi u zhduk muzgu.

Mund të jetë që ai ka pasur për qëllim se namazi i jacisë, me të cilin ai i bashkonte dy namazet, ishte pasi u zhduk muzgu, edhe nëse ai e kishte falur akshamin para zhdukjes së muzgut, sepse ai nuk konsiderohej kurrë bashkues i tyre derisa falte jacinë, kështu që me këtë ai bëhej bashkues i akshamit dhe jacisë.

Këtë e ka transmetuar dikush tjetër përveç Ejubit, të shpjeguar ashtu siç thamë.