916 - Na ka treguar Husejn bin Nasri, i cili ka thënë: Na ka treguar Kabisa bin Ukbe dhe El-Ferjabi, të cilët kanë thënë: Na ka treguar Sufjani, nga El-A'meshi, nga Umare bin Umejri, nga Abdurrahman bin Jezidi, nga Abdullahu, i cili ka thënë:

"Nuk e kam parë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) të ketë falur ndonjëherë ndonjë namaz jashtë kohës së vet, përveçse kur i bashkoi dy namazet në Xhem' (Muzdelife) dhe e fali namazin e sabahut atë ditë jashtë kohës së tij të zakonshme ⁽²⁰⁰⁾."

Kështu, me atë që përmendëm, vërtetohet se ajo që u dëshmua nga bashkimi i dy namazeve prej të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) është në kundërshtim me atë që interpretuan kundërshtarët tanë.

Ky është gjykimi i këtij kapitulli përmes saktësimit të kuptimeve të transmetimeve të treguara rreth bashkimit të dy namazeve nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Në to është përmendur se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i bashkoi dy namazet kur ishte vendas (jo udhëtar), pa pasur frikë, ashtu siç i bashkoi ato gjatë udhëtimit.

A i lejohet dikujt që është vendas, pa qenë në gjendje frike apo sëmundjeje, ta vonojë namazin e drekës deri afër ndryshimit të diellit e pastaj ta falë atë? Ndërkohë që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka folur rreth neglizhencës në namaz.