1054
- Na ka treguar Fehd, i cili ka thënë: Na ka treguar Ali bin Ma'bed, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu el-Melih, nga Mejmuni bin Mehran, i cili ka thënë: Nuk ka asgjë të keqe me faljen e namazit në mesditë. Ata e urrenin faljen e namazit në mesditë vetëm sepse faleshin në Mekë, ku vapa ishte e madhe dhe nuk kishin hije, andaj ai tha: "Faleni atë kur të freskohet koha" ⁽³⁶¹⁾.
Iu tha atij: Kjo fjalë është e pamundur, sepse po të ishte ashtu siç përmende, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk do ta shtynte atë kur ishte në udhëtim, ku nuk kishte as strehë e as hije, sipas asaj që gjendet në hadithin e Ebu Dherrit, dhe do ta falte atë në fillim të kohës së saj, pa strehë e pa hije. Lënia e namazit prej tij në atë kohë është dëshmi se urdhri i tij për freskim nuk ishte që ata të ishin në vapë të madhe nën strehë, e pastaj të dilnin e të falnin drekën kur të ikte vapa.
Sepse po të ishte ashtu, ai do ta falte atë aty ku nuk kishte strehë në fillim të kohës së saj, por ajo që erdhi prej tij (s.a.v.s.) në këtë thënie sipas nesh - e Allahu e di më së miri - është përcaktim prej tij se kjo është suneti i tij, qoftë streha e pranishme apo e munguar. Ky është mendimi i Ebu Hanifes, Ebu Jusufit dhe Muhamedit, Allahu i mëshiroftë.