1181
- Dhe ja, Salih bin Abdurrahman dhe Ibn Ebi Davudi na kanë treguar, kanë thënë: Na ka treguar Said bin Mensuri, i cili ka thënë: Na ka treguar Hushajmi, nga ez-Zuhriu, nga Muhammed bin Xhubejr bin Mut'imi, nga babai i tij, i cili ka thënë: Erdha në Medine në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) për të biseduar me të rreth robërve të Bedrit. Arrita tek ai ndërsa ai
po falte me shokët e tij namazin e akshamit dhe e dëgjova të thoshte: "Vërtet, dënimi i Zotit tënd do të ndodhë patjetër" [et-Tur: 7]. Sikur më pëlcliti zemra. Kur mbaroi, i fola për ata, e ai tha: "Sikur ky plak të më kishte ardhur mua, do t'ia kisha falur ata", duke pasur parasysh babanë e tij, Mut'im bin Adiun ⁽⁵⁰⁸⁾.
Ky është Hushajmi që e ka transmetuar këtë hadith nga ez-Zuhriu, duke e sqaruar ngjarjen ashtu siç ishte, dhe njoftoi se ajo që dëgjoi nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ishte thënia e Tij: "Vërtet, dënimi i Zotit tënd do të ndodhë patjetër" [et-Tur: 7]. Kjo sqaron se thënia e tij në hadithin e parë: "lexoi suren et-Tur", do të thotë atë që dëgjoi prej saj.
Fjalët e Xhubejrit nuk janë tjetër veçse ato që transmetoi Hushajmi, sepse ai e tregoi ngjarjen ashtu siç ishte. Kështu, ajo që ai tregoi nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ishte leximi i tij: "Vërtet, dënimi i Zotit tënd do të ndodhë patjetër" [et-Tur: 7] në veçanti.
Sa i përket hadithit të Malikut, ai është i shkurtuar nga ky, po ashtu edhe thënia e Zejd bin Thabitit drejtuar Mevranit: "E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke lexuar në të (namaz) më të gjatën e dy të gjatave: {Elif, Lam, Mim, Sad}", është e mundur që kjo të ketë qenë leximi i një pjese të saj.
Dhe kjo tregon gjithashtu saktësinë e këtij interpretimi.