1203 - Na ka treguar Ibn Ebi Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ibn Ebi Merjemi, i cili ka thënë: Më ka njoftuar Ebu Gasani, i cili ka thënë: Na ka treguar El-Ala'i, nga babai i tij, nga Ebu Hurejra, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ... të njëjtën gjë ⁽⁵³¹⁾.
Ebu Xhaferi ka thënë: Një grup njerëzish ⁽⁵³²⁾ janë mbështetur në këto transmetime dhe e kanë bërë të detyrueshëm leximin e Fatihasë pas imamit në të gjitha namazet.

Të tjerë i kanë kundërshtuar ata në këtë ⁽⁵³³⁾, duke thënë: Ne nuk mendojmë se duhet lexuar pas imamit në asnjë namaz, as Fatihaja e as ndonjë gjë tjetër.

Argumenti i tyre kundër atyre në këtë çështje ishte se dy hadithet e Ebu Hurejrës dhe Aishes (r.anhuma), të cilët i kanë transmetuar nga Pejgamberi (s.a.v.s.): "Çdo namaz në të cilin nuk lexohet Nëna e Kuranit (Fatihaja) është i mangët", nuk përmbajnë dëshmi se ai ka pasur për qëllim namazin që falet pas imamit.

Mund të jetë që ai ka pasur për qëllim namazin në të cilin falësi nuk ka imam, ndërsa e ka përjashtuar miamumin me thënien e tij (s.a.v.s.): "Kushdo që ka një imam, leximi i imamit është lexim edhe për të."

Kështu, ai e ka vendosur miamumin në gjykimin e atij që ka lexuar përmes leximit të imamit të tij, dhe me këtë miamumi mbetet jashtë thënies së tij: "Kushdo që fal një namaz dhe nuk lexon në të Fatihanë e Librit, namazi i tij është i mangët". Ne kemi parë se Ebu Derda ka dëgjuar nga Pejgamberi (s.a.v.s.) diçka të ngjashme me këtë, dhe kjo sipas tij nuk vlente për miamumin.