1347 - Na ka treguar Abu Bakrah, i cili ka thënë: Na ka treguar Ibrahim bin Abi al-Wazir, i cili ka thënë: Na ka treguar Malik bin Anas, nga al-Zuhri, nga Salim, nga babai i tij: Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kur ngrihej nga rukuja thoshte atë ⁽⁶⁹⁸⁾.
Në këto transmetime ka dëshmi se imami thotë të njëjtën gjë si ai që falet vetëm, sepse në hadithin e Aishes (r.a.) thuhet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ka thënë këtë ndërsa po u printe njerëzve në namaz.

Dhe në hadithin e Abu Hurajrës (r.a.): "Unë jam ai që i ngjan më shumë namazit të të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)..." pastaj e përmendi këtë.
Ai njoftoi se ajo që bëri ishte ajo që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bënte në namazin e tij dhe nuk bënte tjetër gjë.
Dhe në hadithin e Ibn Umar-it është ajo që përmendëm prej tij, e cila është gjithashtu një njoftim për përshkrimin e namazit të tij se si ishte.
Pasi u vërtetua prej tij se ai thoshte - ndërsa ishte imam - kur ngrinte kokën nga rukuja: "Semi'allahu limen hamideh, Rabbena we lekel-hamd", u vërtetua se kështu duhet të thotë imami, duke ndjekur atë që është vërtetuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në këtë çështje, kështu që ky është gjykimi i këtij kapitulli nga ana e transmetimeve.
Sa i përket anës së arsyes (analogjisë), ata kanë rënë dakord për atë që falet vetëm se ai e thotë këtë.

Ne dëshiruam të shohim nëse gjykimi për imamin në këtë çështje është si gjykimi për atë që falet vetëm apo jo? Gjetëm se imami bën në çdo namaz tekbirin, leximin, qëndrimin në këmbë, uljen dhe teshehudin, ashtu siç bën ai që falet vetëm.

Dhe gjetëm se rregullat e tij për ato që i ndodhin në namaz janë si rregullat e atij që falet vetëm sa i përket gjërave që e prishin namazin, atyre që kërkojnë sexhden e harresës (sehwi-sexhde) e të tjera, dhe imami me atë që falet vetëm janë të barabartë në këtë, ndryshe nga miamumi (pasuesi).
Pasi u vërtetua me pajtimin e tyre se ai që falet vetëm thotë pas fjalës së tij "Semi'allahu limen hamideh: Rabbena we lekel-hamd", u vërtetua se edhe imami e thotë këtë pas fjalës së tij: Semi'allahu limen hamideh.
Kjo është edhe ana e arsyes në këtë kapitull, dhe këtë mendim marrim ne, i cili është mendimi i Abu Jusufit dhe Muhamedit (Allahu i mëshiroftë).
Ndërsa Abu Hanifja (Allahu e mëshiroftë) anon te mendimi i parë në këtë çështje, e Allahu e di më mirë.